Appels in Frankrijk
Foto
Categorieën
  • Aparte groentes (17)
  • Appelvrouw&Lie (76)
  • De tuin (76)
  • Dorpsleven (34)
  • Gereedschap (4)
  • Groenterecepten (27)
  • In Nederland (11)
  • Inmaakrecepten (17)
  • Jamrecepten (24)
  • Koken algemeen (9)
  • Kruidenrecepten (5)
  • Met Alcohol (14)
  • Oogst (6)
  • Pompoenen (21)
  • Recettes Lorraine (2)
  • Soeprecepten (4)
  • Foto
    Foto
    Inhoud blog
  • Ratafía Catalan
  • Indische loopeenden
  • Vervolg Keyhole Garden
  • Woning met uitzicht te huur
  • Keyhole Garden deel 1
  • Keyhole Garden deel 2
  • Dahlia jam
  • Flognarde aux haricots verts/sperziebonenclafoutis
  • Ratafia dragon
  • Vrienden op de fiets
    Zoeken in blog

    Foto
    Gastenboek
  • temat
  • How To Detox Your own Body To Lose Excess weight
  • Barbour Ariel Track Quilted Jacket Black
  • Tinedol
  • gezonde tuin door mengcultuur.

    Gastenboek

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Foto
    Foto
    Foto
    09-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Keyhole Garden deel 1
    Afgelopen weekend hebben we met een groepje mensen bij ons thuis een Keyhole garden oftewel een  Sleutelgat tuin gemaakt.
    Het idee van een KHG komt uit Afrika waar men in warme streken met weinig voedingsstoffen in deze tuin -die een ingebouwd compostvat heeft- toch groente kan kweken. Omdat het een hoog bed is die veel warmte afgeeft kan je hem ook gebruiken op plekken die vochtig en kouder zijn.
    Ik wilde er graag een in mijn tuin aan de kant van de beek..dicht bij het huis, voor kruiden en looksoorten zoals Welsh onion die graag goed gevoed worden. En ook omdat je er een hoop organisch materiaal in kwijt kan..materiaal die ik hier en daar in de tuin had liggen.
    Last but not least:  Het ziet er gewoon heel erg leuk uit zo`n hoog bed en lekker handig..tuinieren zonder spitten, mesten én bukken!

    Omdat ik ook veel stronken te verwerken had is de tuin een middenweg tussen Keyhole garden aan de buienkant en de Hugels van Sepp Holzer aan de binnenkant.

    Beiden opbouw kan je nog bekijken op de volgende youtube filmpjes
    Keyhole
    Hugel

    We zijn begonnen met het klaar maken van het terrein..tegels eruit, nog een enkel struikje verpoot. Lie heeft daarna een cirkel getrokken met een doorsnee van 3 meter..in het midden een circel met doorsnee van plusminus 50 centimeter alwaar we een koker van gaas hebben geplaatst. Deze heeft dubbel gaas, stevig gaas die de koker een beetje in vorm moet houden en fijner gaas daarom heen. Het gaas hebben we aan de binnenkant nog verstevigd met bamboe stokken.





    Daarna hebben we de vorm uitgezet met stenen en de bodem bedekt met de vele kleine steentjes die we nog hadden liggen..dit voor de drainage.



    Aan stenen hadden we geen gebrek..deze stapel lag al een aantal jaren in onze tuin..stenen van een huis uit onze straat dat werd afgebroken.



    Daarop kwam allerlei los materiaal uit de tuin..kruiwagens vol blad dat we uit het bosdeel hadden geharkt, takken, dennenappels, oude kratjes..





    Daarop stronken hout en wortelstronken..met daartussen zoveel mogelijk blad, takjes enzovoort..ook enkele zakken met houtskool/as dat we uit de kampvuur-plaats hebben geschept.







    Zie verder deel twee.



    Categorie:De tuin
    Tags:Keyhole garden, Sleutelgat tuin, Hugel, Sepp Holzer, Permacultuur
    09-03-2015, 23:29 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Keyhole Garden deel 2
    Het bed werd tijdens het vullen opgebouwd..steeds als het bed vol was kwam er weer een nieuwe laag stenen bij. De muren lopen schuin naar binnen zodat de stenen leunen tegen de "vulling".

    Takkenbossen, houtsnippers.





    Stro, karton en nog meer houtsnippers om de gaten op te vullen



    Langs de randen om de stenenstapeling te verstevigen hebben we slib/gruis/zand gestort dat Lie en Ko uit de beek hebben geschept..zwaar werk!



    Nog zwaarder werk..de aarde die de boer had gebracht lag voor de deur..emmers volscheppen en omhoog lopen!





    Er was precies genoeg aarde voor de hoogte die we wilden hebben..de aarde ligt nu nog in een heuveltje op het bed maar we gaan ervan uit dat dat de komende weken gaat inklinken..





    De koker is gevuld met blad, houtsnippers, tuinafval, harksel uit het kippenhok en keukenafval..afgedekt met wat blad.



    Nu is het wachten totdat de aarde wat is ingezakt..en dan planten!

    Ik hou jullie op de hoogte..

    Categorie:De tuin
    Tags:Keyhole garden, Sleutelgat tuin, Hugel, Sepp Holzer, Permacultuur
    09-03-2015, 18:02 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    28-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dahlia jam
    Zondag is het ons dorpsfeest..altijd een mooie dag voor de tuinliefhebbers.
    Er zullen veel kramen zijn met o.a. gerookte knoflook, een groente sculpteur die prachtige "bloemstukken" maakt van verschillende groentes, meerdere kramen met biogroente, rondleidingen door een kruidkundige en rondleiding door de biotoop van de streek met een bioloog, een boomkweker en verschillende plantenkwekers, een stand van Kokopelli, een wijnboer, een honingboer, een confitureboer, een linzenboerin die ook heerlijke biologische meelsoorten verkoopt enz.

    Ieder jaar probeer ik iets anders te doen op dit feest; ik heb al veel verschillende dingen gedaan. De eerste jaren vooral met kinderen, mobielen maken met schelpen bijvoorbeeld, en halloweenpompoenen snijden, oudhollandse spelletjes, eigen planten en zaden verkopen en weggeven.
    Dat laatste is erg leuk, de Fransen kennen dat niet en zijn soms echt een beetje wantrouwig.."Gratis? Voor mij?  je ziet dat ze zich afvragen wat de tegenprestatie zou moeten zijn.

    Vorig jaar stond ik in onze nieuwe dorpstuin kruidenthee te schenken, maar voor dit jaar heb ik bedacht dat het leuk is het thema van het jaar te volgen: eetbare bloemen.
    Reeds in het voorjaar heb ik 8 liter vlierbloesemsiroop gemaakt, enkele potten paardenbloemenhoning en gelei met lievevrouwebedstro.
    Vanmorgen wilde ik nog even snel dahliagelei maken, daar had ik over gelezen. Een echt recept kon ik niet vinden op t web, dus heb ik zelf het volgende bedacht:

    1 liter biologische en/of troebel appelsap
    1 pak geleisuiker speciaal 500 gram
    2 of meer dahlia bloemen.
    eventueel frambozensiroop

    Was de dahliabloemen en laat ze uitlekken op een theedoek, Haal de blaadjes van de bloem af.
    Verhit de appelsap tot het kookpunt en giet de suiker erbij.
    Roer tot het weer kookt, laat 1 minuut koken, doe er dan zoveel blaadjes bij als je zelf leuk vind. Ik had 4 bloemen voorbereid, maar heb er uiteindelijk maar 2 gebruikt..het waren wel een flinke bloemen.
    Wil je graag een wat warmere kleur gelei doe er dan nog en scheutje frambozensiroop bij.
    Kook nog 1 minuut flink door, giet in hete jampotten, maak de rand schoon en doe de deksels er meteen op.

    Keer na een kwartier of zo de potten even een paar x om zodat de blaadjes zich over de gelei verspreiden.







    Helaas vergeten een foto te maken van het kant en klare product..dat komt nog wel.
    Ik ga dus zondag in de dorpstuin de vlierbloesemsiroop serveren en daarbij toastjes met de verschillende geleien. alles gratis natuurlijk.
    Komt allen!


    Categorie:Jamrecepten
    Tags:dahlia,dahliajam.
    28-08-2014, 23:06 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    11-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Flognarde aux haricots verts/sperziebonenclafoutis
    We zijn al weer een weekje terug van een hele lange en fijne vakantie in Zweden. Moet je ook eens doen, wij hebben enorm genoten van het fietsen en zwemmen daar.
    Voor groentes daarentegen moet je er niet wezen. Ze verkopen natuurlijk wel allerlei vers groen, maar de prijs is torenhoog..10,80 Euro voor een kilo gekleurde (zwart, geel, oranje) minitomaatjes.

    Ik vind het dan ook heerlijk weer terug te zijn op mijn landje en des morgens mijn tuin in te lopen om eens te kijken wat de pot vandaag weer schaft. Bieten, uien, prei, aardappels en courgettes worden met kilo`s tegelijk rijp. Mijn oppassen hebben dan ook heel erg goed hun best gedaan.

    Enorm veel sperziebonen rijpen op dit moment af. Ik heb de paarse Purple Queen, de gele boterboon en de heerlijke onvolprezen groene sperzieboon Cobra.
    Inmaken doe ik de bonen eigenlijk nooit. Jawel, toch enkele zakjes ingevroren voor Sajoer boontjes, maar geen potten vol weck zoals al mijn buren allemaal doen. Ik eet nu dagelijks sperzieboon als 2e groente en zoek het internet af naar nieuwe recepten.
    Dit heerlijke en gemakkelijke recept heb ik eergisteren gemaakt..we hebben de helft de eerste dag opgegeten en de andere helft de tweede dag in punten opgebakken in een beetje olijfolie.
    Het is een hartige clafoutis en komt oorspronkelijk uit de Auvergne.

    Flognarde-aux-haricots-verts-et-parmesan

    300 gram groene boontjes
    150 gram champignons
    20 gram boter + 15 gram voor de vorm
    1 sjalot
    1 teentje knoflook
    3 grote eieren
    70 gram Parmezaanse kaas geraspt
    100 gram bloem
    200 ml melk
    geraspte nootmuskaat
    zout en peper

    Dop en was de bonen, kook ze niet te zacht ( hooguit 10 minuten) laat ze uitlekken op een doek
    Schil en hak de knoflook en het sjalotje, wrijf de paddenstoelen schoon en hak ze fijn
    Bak knoflook sjalot en paddenstoelen zachtjes in een pan met boter 2 tot 3 minuten, totdat het water uit de paddenstoelen verdampt is, voeg zout & peper naar smaak toe
    Verwarm de oven op 210 ° C
    Doe de meel in een kom, voeg dan de eieren, en vervolgens al kloppend geleidelijk de melk, zout en peper en nootmuskaat, Parmezaanse kaas en paddenstoelen mix, giet in een beboterde bakvorm, voeg de bonen in een mooi patroon toe, plaats in de oven gedurende 30 minuten en serveer warm, lauw of -na afkoelen- in punten gesneden gebakken in wat olijfolie.






    Categorie:Groenterecepten
    Tags:sperziebonen, clafoutis, flognarde aux haricots verts
    11-08-2014, 10:50 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (1)
    17-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ratafia dragon

    Gisteren heb ik een flinke bos dragon geknipt voor de likeur..ik maak ieder jaar ongeveer drie liter en aan t eind van ieder jaar is deze voorraad wel soldaat gemaakt door mijn buurvrouw en mij "wil je wat drinken" vraag ik dan als ze aan t eind van de dag nog even naar mijn tuin komt kijken "non non pas maintenant" zegt ze dan, en, na een kleine aarzeling "allez, un petit verre vert" waarna ze er toch wel twee drinkt, ze vind mijn dragonlikeur nog steeds lekkerder dan die van haarzelf.

    Omdat ik dit jaar wel heel veel dragon heb ben ik op zoek gegaan naar andere alcoholische recepten met dragon en vond de ratafia dragon. Deze zal wat zachter van dragonsmaak zijn door de kaneel en de kruidnagel.

    Het recept trekt mijzelf niet heel erg aan..over het algemeen vind ik het zelf lekkerder om alleen de kruiden te proeven of het fruit en er geen specerijen aan toe te voegen maar ik wil jullie het recept niet onthouden:

    25 g gedroogde dragonblaadjes
    0,8 liter alcohol 88% voor fruit
    1 g kaneelstokje
    1 g kruidnagel 

    350 g kristalsuiker
    2 dl water

    Doe de  dragon, kaneel en kruidnagel in een pot met de alcohol voor 4 dagen
    Zeef en voeg suiker opgelost in het water toe.
    Laat het een paar dagen staan ​​en filter eventueel nog een keer.
    Bottelen

    Ratafia is aanvankelijk een alcoholische drank uit Catalonië, oorspronkelijk verwees de term naar elke drank die werd gedronken bij de ratificatie van een akkoord of verdrag.

    Deze foto`s zijn van het maken van de dragonlikeur..een fluitje van een cent!








    Categorie:Appelvrouw&Lie
    Tags:dragon, dragonlikeur, ratafia
    17-06-2014, 12:31 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    10-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vrienden op de fiets
    Ons voorhuis staat regelmatig leeg; vooral in het voor en najaar, en we dachten om daar maar eens verandering in aan te brengen.
    Omdat we geen zin hebben om de zoveelste bed en ontbijt te worden en er ook al niet van houden veel geld te vragen aan bezoekers lijkt het concept Vrienden op de fiets ons wel leuk.: mensen die een mooie fietsvakantie houden een slaapplek te geven voor twee tientjes de man met ontbijt.

    Ik moet er ook weer niet teveel voor moeten doen, gasten ontvangen is wel leuk maar niet iedere dag weer lakens wassen en zo..ideaal is als ze een paar dagen blijven en hier op de fiets de boel verkennen.
    Aan de andere kant verwachten deze mensen ook geen superlocatie wel een goed en schoon bed, daar kunnen we wel aan voldoen. Het lijkt me ook leuk wat vogelaars te trekken..mensen die bijvoorbeeld in het voor of najaar de kraanvogels hier in de buurt komen begluren..daar kan ik dan zelf ook nog wat van opsteken.

    We konden het idee van het weekend mooi testen omdat vrienden van ons langs kwamen fietsen, deze vrienden zijn bekend met Vrienden op de fiets en zij hebben ons voorhuis beoordeeld als toplocatie...2 slaapkamers douche, wc, keuken, berging en eigen opgang, meer kan je als gast niet verlangen, mooi meegenomen dus.

    Toen ze vertrokken hadden we tijd om naar achteren in de boomgaard te lopen om daar een tweede keer te zwaaien. Dat deden we vroeger ook met vrienden die met de auto vertrokken..dit redden we normaal niet meer, nu hadden we nog rustiger aan kunnen doen, onze vrienden zijn ook een dagje ouder ..








    Categorie:Appelvrouw&Lie
    10-06-2014, 16:21 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    02-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vlierbloesemsiroop met honing en permacultuur
    Gisteren was het open tuinen dag van Velt.
    Velt is een Belgisch Nederlandse organisatie en staat voor Vereniging voor Ecologisch Leven en tuinieren.
    Alle open dagentuinen bevonden zich ver van ons vandaan, maar toch eentje in de buurt..vlak bij Orval op 45 minuten rijden wat in Nederland best veel is maar hier eigenlijk om de hoek.

    De tuin hoort bij een gasten/groepsverblijf van de ferme du Bois-le-Comte.
    Toen we aankwamen was een kleine wandeling met een kruidkundige net voorbij..we konden het staartje meepikken en mochten nog proeven van enkele vlierbloesemhapjes..pannenkoekjes met vlierbloesems in het beslag en bestreken met vlierbloesemgelei, appelcake met vlierbloesems en siroop gemaakt met vlierbloesem en honing.

    150 gram vlierbloesems uitschudden zodat er geen beestjes meer inzitten en in een schaal/pan/pot leggen.
    het sap en rasp van 1 citroen bijvoegen
    voeg 1,5 liter water toe, dek af en laat 24 uur staan.
    zeef de vloeistof door een doek en voeg een halve literpot honing toe..roeren totdat de honing is opgenomen. Bewaar koel in gesteriliseerde potten/flessen.

    Dit is minstens enkele maanden houdbaar..het best in een zomer opdrinken..de kruidkundige had het wel tot een jaar bewaard.

    Dan de tuin!
    Een hele uitgebreide tuin met een prachtige kas, terrassen en grote velden met bedden. De bedden waren traditioneel met wisselteelt beplant, hier geen permacultuurmix van allerlei groentes door elkaar, voornamelijk omdat ze daar met veel vrijwilligers werken die niet bekend zijn met permacultuur of soms zelfs niet met tuinieren waardoor de begeleiding te lastig zou worden. Wel werden alle bedden afgedekt met karton en daarop blad, stro of gras.
    Ook hier de bekende (opstart?) problemen van bergen slakken en woelmuizen..op zich deed me dat wel deugd..dat ik niet de enige ben, en dat er dan mensen zelfs op die grote schaal toch door willen zetten met deze milieuvriendelijke manier van tuinieren.

    De gronden waren eerst ook weiland geweest en ik zag op verschillende perken veel heermoes tussen de groente doorkomen. Leuk voor de gier maar vreselijk om te wieden. Het duurt nog wel even voordat hun grond zover is dat dit soort problemen wegblijven..een kwestie van hele lange adem.

    Ze hebben een mooie uitgebreide compostplek waar flink veel materiaal vercomposteerd wordt..alle groenafval, houtsnippers, paardenmest.
    De paardenmest en het hooi komt van eigen grond.
    In de kas worden ook paddenstoelen gekweekt op stammetjes en in zakken op stro. Er hing echt een heel fijn sfeertje in die grote kas..ik kan me zo voorstellen dat je daar in de winter een berg lekkere groente kan kweken zonder last te hebben van wind en kou.

    De boomgaard had al een enorme woelmuisaanval te verduren gehad ik heb ze de tip van onze boomkweker doorgegeven: zwarte bes planten onder de bomen. Zelf hadden ze al narcissen en keizerskronen bedacht. Ze hebben ook een hele hoge paal in de boomgaard staan om roofvogels te trekken..met de hoop dat die wel een muisje zullen verschalken.
    Ik heb besloten om volgend jaar niet meer mijn permastuk in te richten met de mengcultuur van Gertrud Franck maar de bedden te maken zoals ze in deze tuin hebben..120 breed en de paden wat lager met houtsnippers.



    Al met al leuk om eens een andere tuin te zien waar met karton gewerkt werd..ook Lie heeft ervan genoten en begreep ook wat meer mijn gedrevenheid om toch te proberen de tuin op deze manier wat gemakkelijker bewerkbaar te krijgen.
    Ik was in het voorjaar best wel gedesillusioneerd in de permacultuur maar ik ben door dit bezoek weer wat enthousiaster geworden.
    Hier worden nieuw aangelegde terrassen beplant met pompoenen..deze gemakkelijke groeiers maken de groen diep los en leveren een mooie oogst op.



    Nog een receptje..simpel maar lekker: vul een pot met wat vlierbloesemschermen en water..na een dagje heb je heerlijk vlierwater tegen de dorst.








    Categorie:De tuin
    Tags:vlierbloesem, permacultuur
    02-06-2014, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    12-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eeuwig moes
    Een plant die ik al enkele jaren in de tuin heb en die wel in het zonnetje gezet mag worden..de eeuwige moes, ook wel
    duizendkoppige kool, splijtkool of armeluiskool genaamd.
    Het is een losbladige koolsoort die geen enkele krop vormt, maar een soort lossige krop met allemaal bladeren.
    Vouw je de grote bladeren van de  krop opzij dan zie je dat in de oksels van de losse blaadjes kleine minikropjes
    eeuwig moes staan..vandaar vast de naam duizendkoppige kool. Deze nog jonge steeltjes kan je weer van de plant afhalen
    (eventueel met hieltje maar zonder hieltje wil de plant ook graag stekken) en in een potje met vochtige aarde steken..
    binnen een week of twee  wortelt de plant.

    De kool is redelijk winterhard maar je kunt natuurlijk altijd een of meerdere stekken maken en in je kas zetten om zeker
    te weten dat je in het voorjaar nog eeuwig moes hebt. Bij MergenMetz ging de plant in de winter van 2012 dood,
    maar liep uiteindelijk toch in maart weer voorzichtig uit.
    Op de site van MergenMetz kan je ook meer lezen over voedingswaarde en de geschiedenis van deze plant.

    Ik heb zelf minstens een plant of vijf zes staan, omdat ik het een handig en smakelijk wintergewas vind, en omdat
    mijn kippen het ook erg lekker vinden. Wil ik wat kool in de soep of wok doen pluk ik net zoveel blad af als ik denk
    nodig te hebben..daarna groeit de plant weer als kool verder...In het voorjaar gebruik ik ook wel een enkel blaadje
    in de sla. De kool kan prima in de halfschaduw staan, maar ook in de volle zon zoals bij mij doet hij het goed.
    Een beetje compost of verteerde mest erbij en klaar is je kool!



    Een vriendin heeft de bonte variant staan..hoe die smaakt weet ik (nog) niet...de bonte variant staat hier vooraan op de foto.
     De achterste plant met de paarse blaadjes is de gewone eeuwig moes, het paarse zou door de kou komen..maar mijn plant is
    nog nooit zo paars geweest. De combinatie van de twee ziet er prachtig uit; je kunt ze ook zo in de siertuin zetten..






    Categorie:Aparte groentes
    Tags:eeuwig moes, splijtkool, bont
    12-05-2014, 21:42 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    30-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een dagje naar het bos.
    Deze winter hebben we ons weer ingeschreven voor de houtkap. Hierover heb ik al in 2009 geschreven: Klik hier

    Vandaag heeft Lie de laatste boom omgezaagd in het bos..de hoogste tijd, want de sapstromen zijn al aardig op gang..

    Het bos is weer groen en met wit en geel bespikkeld van de anemonen (Anemone nemorosa) en de (slanke?) sleutelbloemen (Primula veris). Bosasperges, die officieel bosvogelmelk heten ( Ornithogalum pyrenaicum) staan er volop.
    De bloemstengels die als asperges gegeten worden volgen over een maand of twee.
    Verder zag ik ook de eerste pinksterbloemen
    (Cardamine pratensis), speenkruid (Ranunculus ficaria) en de bijzondere eenbes (Paris quadrifolia) De eenbes staat op de Nederlandse rode lijst van planten als zeldzaam en matig in aantal afgenomen.
    Ook de gevlekte aronskelk (Arum maculatum) zie je volop in de bossen hier. Ik was ook aan t speuren naar Daslook of Salomonszegel..die heb ik (nog) niet gezien.
    Al met al een heerlijk uurtje bloemen kijken.

    Lie heeft ondertussen natuurlijk hard gewerkt..de boom wilde mooi vallen, alleen een beetje jammer dat hij bovenop een gisteren nieuw gelegde stapel viel.



    Winterhout!



    Bosanemonen




    Sleutelbloem



    Pinksterbloem



    Eenbes



    Aronskelk



    Bosasperge



    De bollen van de bosasperges zitten heel diep in de grond. Je ziet het op de foto..het witte gedeelte zit onder de grond.

    In het bos waar wij het hout kappen staan er tienduizenden, ondanks dat veel mensen deze bosvogelmelk-stengels plukken. Op dagen dat de "asperges" rijp zijn zie je overal in het bos dorpsgenoten met mandjes gevuld met sappige groene stengels aan hun arm..men is hier gek op wildplukken.
    Er blijven er gelukkig genoeg over die zich na de bloei uitzaaien.. in mijn tuin heb ik er nu een stuk of 10, terwijl ik er 4 heb geplant...een jaar of 3 geleden. Het lijkt erop dat je ze met een goede grond zelf kan vermeerderen  Ik heb de bosvogelmelk uit het bos gehaald met het idee dat, als deze in mijn tuin bloeien, ik weet dat het tijd is om naar het bos te gaan om de asperges de bois te plukken...




    Categorie:Appelvrouw&Lie
    Tags:affouage, wilde bloemen, bos, bosasperge
    30-03-2014, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    26-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Woelmuizen

    Even een heel kort blogje over karton en woelmuizen.

    Bij het permacultuur-tuinieren wordt nogal eens gebruik gemaakt van karton. Dit is praktisch want je kunt een stuk grasland tot moestuin omtoveren door enkel het karton op het gras te leggen ( het gras eventueel kort gemaaid ) en dat weer te bedekken met compost en/of gras of ander mulch-materiaal.

    Ik heb deze niet spitten techniek ook toegepast in het najaar..een deel van mijn moestuin was overgroeid met allerlei soorten onkruid..niet meer tegenaan te werken. Omdat het idee van niet spitten mij ook wel erg aanstaat heb ik vol vertrouwen de kartonmethode gebruikt.

    Hier is het november..een deel van de tuin heb ik bedekt met worteldoek met de hoop dat het onkruid daaronder ook dood gaat (not) en een ander deel met karton..zoveel als ik te pakken kon krijgen..gelukkig heb ik jonge buren die gek op een Zweeds meubelbedrijf zijn..die gebruiken veel bruin karton.



    De mest die je ziet liggen is in de kas gebruikt, en het karton hebben we belegd met zoveel mogelijk gras en bladeren..met een flinke boomgaard en wat losse bosjes heb ik daar genoeg van.



    Maar nu!
    Het is voorjaar en ik ging eens kijken onder het karton, om die mooie rulle aarde vol met rode dikke pieren te zien verschijnen die ze mij op meerdere sites hebben beloofd.

    Ok, de aarde is rul, en er zijn ook pieren, maar misschien nog wel meer woelmuizen!
    Overal waar karton lag zat de grond vol met stofzuigerslangdikke oppervlakkige woelmuisgangen...echt heel erg balen.
    En verspreid diepe gaten die omlaag de aarde invoerden..vast op weg naar de nesten vol met kleine roze woelmuisjes die gevoerd worden met mijn dikke rode pieren...en die kleine woelmuisjes worden heel snel groot waarna ze lekker pompoenen gaan eten..en pastinaken en wortels en schorseneren en...aaarrrgh.



    Zo jammer..nu moet ik toch weer hard aan t wieden in het najaar want freezen wil ik niet meer..daar gaat de hele structuur van je bodem van stuk...misschien toch maar aan de groenbemester, dat is misschien nog de beste optie.
    In ieder geval geen karton meer..we hebben veel weggehaald en naar de compostbak afgevoerd..het ligt alleen nog driedubbeldik op het stuk waar straks de pompoenen komen..daar mag het nog even liggen wegens plaats tekort in mijn compostbakken.



    Nu maar hopen dat de muizenpopulatie niet explosief is toegenomen..dat mijn angst daarvoor ongegrond is. Anders zal ik toch een kat moeten nemen..of twee..


    Categorie:De tuin
    Tags:woelmuizen, mulchen met karton
    26-03-2014, 21:48 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (3)
    11-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mère de Vinaigre..ook wel Azijnmoer genoemd
    Azijnmoer..ken je dat?

    Het wordt gebruikt om wijn in azijn te veranderen..goede wijn in goede azijn of gewone wijn in (?) azijn.
    Ook kun je vers geperst appelsap ( of onbehandeld appelsap van de bio-winkel) omtoveren tot appelazijn.
    Nu het hip is om zelluf  te doen komt na het appelstroop maken, de shi takes op stam pluggen en het zuurdesembrood bakken nu ook deze oude ambacht in zicht.

    Mère de Vinaigre is een bacterie cultuur, de mycoderma aceti.
    Om een goede azijn met een azijnmoer te maken heb je een stukje van deze moer nodig. Je schijnt ook een moerstarter te kopen kopen, maar ik ben begonnen met een stukje. Een bevriende moestuinier had op het moestuinforum om een stukje gevraagd; ik ben gaan zoeken in Frankrijk en vond azijnmoer op appelsap... ik kreeg dus een stuk azijnmoer dat weliswaar niet uit de wijn kwam..het lag al tientallen jaren op vers appelsap, maar we gingen ervan uit dat het wel zou lukken. De moer werd verdeeld tussen 4 mensen, er werden azijnpotten aangeschaft en hoe we in het begin aan t rommelen waren om de moer aan de gang te krijgen kan je hier uitgebreid lezen.

    Samenvattend komt het er op neer dat je vooral geduld moet hebben. De helft van mijn stuk moer had ik in het begin op rode wijn liggen, de andere helft op vers geperst appelsap. Beide potten warm in de huiskamer.

    Op de appelsap groeide het glibberige velletje als kool, maar op de wijn gebeurde niets. Maanden lang niets. Totdat ik eens op het idee werd gebracht om er een glas azijn bij te doen, de azijn waarin de moer was gekomen.
    Bingo! Binnen enkele weken groeide ( en groeit) de wijnmoer..de azijn begint op smaak te komen...heerlijk.

    Ik gebruik geen dure wijnen voor mijn moer, simpelweg omdat ik geen dure wijnen heb. Maar op mijn gewone Bordeautjes&Cote du Rhonetjes met sulfiet groeit mijn wijnazijn ook prima. Ondanks de berichten dat dat niet kan met wijn waar sulfiet in zit...
    Met dure wijn zal de azijn ook beter van kwaliteit zijn stel ik me zo voor, maar is dus niet noodzakelijk.

    Ondertussen heeft een van mijn mede azijnmakers met deze rode wijnmoer ook witte wijn gemaakt..een kwestie van geduld.
    Ook hier zou ik bij willen aanraden een beetje van de originele azijn mee toevoegen..dat maakt de witte wijn misschien iets rozig, behalve als je appelsapazijn toevoegd.
    Als straks de frambozen rijp zijn zal ik zeker proberen om met een stukje moer en vers sap frambozenazijn te maken..daar ben ik gek op. Vers druivensap is daarna misschien de volgende stap.

    Op deze Amerikaanse site kan je daarover -en over moer maken in het algemeen- nog veel meer lezen..
    Er is ook een leuke Nederlandse site met informatie: Minke kookt

    Voor wie zelf azijn wil gaan maken: hier enkele tips:

    Probeer aan een azijn-pot te komen..deze heeft een deksel waar nog lucht doorkomt, en een kraantje onderin waar je de azijn uit kan tappen zonder de moer te verstoren.
    Voeg samen met de moer ook een glas van de originele azijn toe aan de wijn.
    Zet de pot met moer op kamertemperatuur.
    Laat de deksel er een tijd op zitten, maar zo dat er lucht bij kan komen.
    Giet eventuele nieuwe wijn voorzichtig langs de wand van de pot zodat de moer boven blijft drijven.
    Gebruik geen port of sherry.
    Als de moer in de pot eenmaal goed op gang is de pot kouder zetten.
    Haal oude gezonken moer uit de pot..start er een nieuwe azijn mee op of geef het weg...als je dit niet doet dan zal de moer na een tijdje de hele pot dichtgegroeid hebben..en uiteindelijk aan gebrek aan voeding afsterven/gaan beschimmelen.
    Als je je moer gaat splitsen hergebruik dan de zachte stukken..de harde komen minder goed op gang.
    Wil je appelazijn maken pers dan vers appelsap. Heb je dat niet dan kan je het proberen met onbehandeld ( niet verhit, geen toevoegingen) appelsap uit de bio winkel.

    Zo zag de appelsap moer eruit bij binnenkomst..(en hier is zij al afgespoeld!) bruin, een beetje viezig. De geur was wel lekker zurig/fris



    De eerste twee potten: moer op wijn en moer op appelsap. Met de appelsap ben ik niet verder gegaan..van de Moergever krijg ik ieder jaar 6 literflessen wat meer dan genoeg is.



    Toch maar een echt vinaigrier aangeschaft.



    Hoera het werkt..mijn eerste echte moer!



    Als laatste nog twee foto`s van vriend Bit die ook met een stukje aan de gang is gegaan..maar hij dan wel op mooie wijnen. De moer is in ieder geval heel erg mooi op deze foto`s ( is jouw azijn al op smaak Bit?)..misschien kunnen we binnenkort een azijnproeverijtje houden.



    %%%FOT6%%%




    Categorie:Met Alcohol
    Tags:Mère de Vinaigre, Azijnmoer, appelazijn.
    11-03-2014, 14:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    19-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Plantensteunen vlechten..minicursus


    Dit is het moment om materiaal te verzamelen om je plantensteunen voor bijvoorbeeld hoge kruiden en planten uit de siertuin te maken.
    Je kunt hier mooi je snoeiafval mee recyclen en de planten hebben ruim de tijd om door de steunen heen te groeien; in de zomer zie je er weinig meer van. Ik gebruik de steunen bijvoorbeeld voor hoge kruiden: bronzen en groene venkel, heemst, St. Janskruid en ook voor sierbloemen..pioenrozen bijvoorbeeld. Voor de hoge erwten in de groentetuin maak ik een extra grote steun.

    Ik verzamel: voor de staanders mooie rechte tweejarige hazelaartakken en Cornus Mas takken. Je kunt ook beukentakken gebruiken, of ander stevig recht hout maar ( om begrijpelijke redenen) geen takken die gemakkelijk kunnen wortelen zoals wilg of vlier.

    Om mee te vlechten heb ik lange uitlopers van druiven, wilde clematis, hop, en natuurlijk eenjarige wilgentakken. Er is natuurlijk nog veel meer materiaal geschikt, laat even weten wat jullie nog meer gebruiken?

    1/ Neem een pot waarvan de doorsnede zo groot is als je de basis van de plantensteun zo willen hebben. Steek er 7 of 9 hazelaartakken of andere takken in (bamboe kan ook) die niet gaan wortelen. Steek de takken niet te diep -ze moeten er ook weer uit- maar wel zo diep dat ze stevig blijven staan tijdens het vlechten. Als je een oneven aantal takken neemt kom je steeds goed uit met het vlechten.



    2/ Neem soepel materiaal, in dit geval clematis en vlecht de sliert om en om binnen en buiten de hazelaartakken. Maak je geen zorgen dat het niks wordt..als de hele sliert door de takken gevlochten is kan de de boel voorzichtigjes aantrekken en krijg je een mooi strak geheel.

    %%%FOTO2%%%

    3/ Heb je een of twee slierten gevlochten, en je vind de ronding dik genoeg dan kan je het geheel steviger maken door met een fijnere sliert clematis de hele sliert bij elkaar te vlechten door steeds boven en onderlangs de ronding te draaien.





    4/ Je kunt zoveel rondingen maken als je nodig hebt.



    5/ De bovenkant bind je vast met wilg/clematis of gras.



    6/ Het geheel..nu kun je de steun voorzichtig uit de pot halen( eventueel staander voor staander) en zetten waar je hem wilt hebben. Duw ter plaatse de takken een voor in in de grond rond de plant die je steun wilt geven. Je kunt eventueel de staanders boven de hoogste ronding afknippen..dan valt de steun straks helemaal weg tussen het groen.De plant groeit straks mooi binnen de ronding.



    Hier twee steunen voor twee pioenrozen. Hiervan ga ik de rondingen nog iets naar beneden duwen tijdens de groei..afhankelijk van de hoogte van het blad, en ik zal de staanders boven de hoogste ronding afknippen. Je kunt ook -in de siertuin zeker- veel fijnere rondingen maken zodat de steun nog minder opvalt. Ook kan je steunen maken waarvan de staanders niet van boven samengebonden worden maar die iets naar buiten uitwijken, waardoor de steun een wat natuurlijker ruimte aan de planten geeft. Als je dat wilt dan bind je sowieso niet de staanders bovenaan bijeen.



    Je kan de steun natuurlijk ook in de pot laten om er Oost Indische kers of Suzanne met de mooie ogen tegenaan te laten groeien.





    Categorie:De tuin
    Tags:plantensteunen vlechten, snoeiafval recyclen
    19-01-2014, 12:54 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    10-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winterdip & loopeenden

    Mijn jaarlijkse winterdip is eigenlijk wel voorbij..ondanks dat het buiten nog steeds grauw en modderig is. Dat laatste is dit jaar wel heel erg.. er zijn plekken in de tuin waar ik niet meer kan lopen zonder dat mijn voet verdwijnt in een verzakte woelmuisgang..ik loop voortdurend te slepen met emmertjes aarde om die gaten weer te vullen voordat ik echt ga vallen omdat ik weer met een voet in zo`n hol blijf steken.
    Dat vullen van een gat met een molshoop is ook geen sinecure..de molshopen bestaan uit dikke met water volgezogen plakken modder, die ik dan op zijn kleuterschools in het gat moet kleien...klaag klaag..

    Enfin, zoals ik al zei: de winterdip is toch echt voorbij en dat bewijst zich doordat ik iedere dag wel een uur of drie buiten ben..dagen dat het echt niet ophoudt met regenen uitgezonderd.
    Samen met Lie heb ik al een flink stuk bomen aan de kant van de beek uitgedund zodat er weer wat meer licht op de moestuin komt deze zomer. Van al dat hout ben ik ook aan `t verzamelen geslagen: hazelaartakken die mooi recht zijn om als bonenstokken te dienen, uiteinden van de haagbeuk om de doperwtjes te steunen..wilde clematis, druif en wilg om  plantensteunen mee te vlechten.
    Lie heeft ook al meer dan een stère hout liggen aan dikkere stammetjes.

    Verder kijk ik natuurlijk met plezier naar mijn Indische loopeenden..het zijn er nu 4 en deze doen flink hun best om zich vol te eten met slakken en ander spul (ongedierte) uit de tuin. Ik geef ze pas in de avond te eten zodat ze overdag flink hongerig door de tuin trekken. Het warme weer helpt mee de slakken wakker te maken. Ze zijn ondertussen aan me gewend; alhoewel flesseneenden wilde dieren blijven die echt in paniek kunnen raken als ze niet weg kunnen komen hebben ze wel geleerd dat mijn stem eten betekend, en komen ze vaak al op me afrennen. Als ik ze eten geef komen ze vrijwel aan mijn voeten. Dat voeren gebeurd op plekken waarvan ik graag heb dat ze die eens flink onderhanden nemen, vaak blijven ze daar na het voeren nog een tijdje rondsnebbelen en ik zie van alles in in gevoelige snaveltje verdwijnen. Het schijnt dat ze met hun snavels de trillingen voelen die slakken en andere beesten maken, en ze kunnen ze ook onder de aarde ruiken.
    Op een van de foto`s hieronder zie je rechts nog net het nieuwe haantje Sarko.

    Verse groenten hebben we al weer gegeten..niet uit de tuin, maar van de vensterbank..kiemgroente: rucola, tuinkers, radijs en alfalfa.
    In de kas heb ik eergisteren op bladdag postelein, raapstelen, enkele slasoorten en wat rucola gezaaid..als het nog erg koud gaat worden dek ik dat wel af met vliesdoek.

    De oudste van de Indische loopeenden - degene met de donkergroene kop die de bende aanvoert- heet Joko, de andere drie heten alle drie Bibi...










    Categorie:De tuin
    Tags:loopeenden, Indische eenden, flesseneenden
    10-01-2014, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (1)
    13-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Apios, Crosne, Mashua en Yakon
    Vanwege de aangekondigde vorst heb ik de knollen die nog in de grond zitten geoogst.
    Dat zijn (behalve enkele achtergelaten aangevreten knolselderijtjes) Apios, Crosne, Mashua en Yakon
    Apios en Yakon had ik vorig jaar al in mijn tuin, Crosne en Mashua beide dit jaar voor het eerst.



    De Yakon ligt nog in de kas. Op de foto hierboven zie je enkele knollen die van de knol afbraken bij het oogsten. Een van deze knollen is 490 gram. In de Andes kunnen ze tot een kilo zwaar worden.
    De Yakon komt dus uit de Andes en behalve de knollen kun je er daar ook siroop en thee van krijgen.
    Yakon wortels worden traditioneel gebruikt door de boeren op de oostelijke hellingen van de Andes die afdalen naar de Amazone. De plant groeit daar langs perceelranden waar de sappige wortels een welkome bron van verfrissing vormen tijdens het werk op de velden.

    Als je de knol oogst zie je duidelijk de verschillende soorten knol, het rode bovenste is om te herplanten, de langwerpige geelbruine knollen om te eten. Eerst moeten ze enkele weken liggen om op smaak te komen. Dat doe je het beste in een koude ruimte, anders verliezen de knollen ook snel vocht.

    De Yakon had ik niet veel op het menu staan vorig jaar..ik heb er enkele keren mee gewokt, maar vond het zo tegenvallen dat de kleur dan zwartig wordt. Rauw stond de smaak me wel aan. Lastig is altijd de flatulentie die dit soort knollen bij mij bewerkstelligd..dat kan vervelende situaties opleveren ;) Je kunt de wortel dus rauw eten en ook wokken of inmaken met bijvoorbeeld ander fruit. Ik heb  begrepen dat in die blikken gemend fruit van een zonnig merk Yakon zit. Dat zouden die gele vierkante stevige blokjes zijn.





    De Knolcapucien of Mashua kon nog wel even groeien, de bladeren van deze plant waren nog frisgroen, dit in tegenstelling tot het blad van de Yakon dat al zwart was geworden van het kleine beetje vorst van vorige week. Ook begon de plant net te bloeien. Ik durfde het toch niet aan knollen in de grond te laten ondanks dat hun oorsprong hoog op de -vast wel koude- berg ligt.
    Deze plant komt uit de Andes waar hij tot 4000 meter groeit (Wikipedia)
    Wat een mooi gezicht deze witte knollen als ze onder de grond vandaan komen..buitenaards!
    Ik las dat je ze nog even in de zon op smaak kunt laten komen en dat je ze niet rauw eten kan eten, dat schijnt te scherp te zijn.



    De Crosne dank zijn naam aan de Franse stad Crosne in Esonne, Frankrijk. Oorspronkelijk komt de plant uit Japan.
    Apios die ook wel rozenkrans- of indianenaardappel wordt genoemd komt uit Noord Amerika.

    De Apios en de Crosne had ik samen in een bak met bemeste aarde gedaan. Een hele grote bak, dat wel...toch was het niet zo`n goed idee.
    Over de Crosne had ik gelezen dat de plant zo woekert, dus daar had ik geen zin in, vandaar die bak. Je moet dan denken aan een bak zo groot als twee stuc kuipen..flink veel ruimte dus.
    De Crosne ( door de Engelsen ook wel Chinese artisjok genoemd) was echter meteen op zoek gegaan naar ruimte, dat zag ik toen ik vandaag de  knolletjes ging oogsten..ze zaten diep, bijna op de bodem van de bak en groeiden overal langs de zijden van de bak maar nauwelijks in het midden.
    Je schijnt de knolletjes slecht aan de open lucht te kunnen bewaren en ik denk dat ik ze maar snel op zal eten.

    De Apios heeft door het delen van de bak met de Crosne waarschijnlijk erg geleden. Aan de hele plant kwam een magere 220 gram aardappel..en die zien er ook nog slecht uit. Dat moet ik volgend jaar maar eens anders doen, als ik tenminste aan wat behoorlijk nieuw plantgoed kan komen.
    Ook de Apios heb ik nog niet geproefd..ik las net op de site van tuinadvies dat de knolletjes pas in hun derde jaar gegeten kunnen worden en dat ze gewoon in de grond kunnen blijven. Dat ga ik volgend jaar anders doen dus..of wie weet stop ik ze morgen wel weer terug in de bak..zonder de Crosne.

    Apios



    Crosne




    Categorie:Aparte groentes
    Tags:Apios, Crosne, Mashua en Yakon
    13-11-2013, 21:56 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    03-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tuinupdate begin november
    Als een seizoen zo mooi is als de afgelopen zomer, en dan ook nog een mooie herfst erachter aan lijkt het wel of alles vanzelf groeit in je tuin en kas.
    Ik hou niet zoals sommige collega-tuiniers de geoogste hoeveelheid bij van iedere groentesoort die ik heb staan, ik weet wel dat ik dit jaar een enorm goede opbrengst heb van tomaten, courgettes, sla, snijbiet, koolsoorten, aardbeien, frambozen, pruimen, appels en kruiden. Een goede opbrengst van aardappelen, bonen, knoflook, uien, pompoenen, asperges, knolselderij. Alleen wat minder bonen, maïs, sjalotten, paprika`s/pepers en nog wat andere kleine soorten zoals venkel.

    Het permacultuurstuk "à la Gertrud Franck"dat ongeveer een kwart van mijn moestuin beslaat was een redelijk succes. Ik vond dat ik weinig hoefde te wieden, en de rijtjes stonden er gewoon leuk bij, heel wat mooier vind ik dan bedden vol met hetzelfde gewas. De opbrengst was ook redelijk. Aardappelen vond ik wel heel erg lastig, bijna niet te doen om die uit de tuin te halen zonder de gewassen die ernaast stonden te beschadigen. Ook halfhoge doperwten vond ik geen groot succes; de gewassen erachter kregen te weinig licht.
    Over het algemeen genomen was ik dusdanig tevreden dat het experiment wordt voortgezet.

    Er groeien nog steeds tomaten in mijn kas..dat wil zeggen, de planten groeien nauwelijks nog, maar ze zijn niet ziek en de tomaten kleuren langzaam toch rood (geel, oranje).
    Dit is een Hungarian Heart een heerlijke tomaat met lekkere tomatenzuur en zoet in zijn volle smaak.



    De zonnebloemen -die ik voorgezaaid heb twee weken voordat ik de aardappels oogstte en daarna op het vrijgekomen stuk heb uitgezet- vind ik een cadeautje. Ze bloeien nu met 5 bloemen tegelijk aan de stam. Een fleurige nateelt dus. Deze groene wants is een mooi plaatje aan het maken met de rode bloem.



    De herfstframbozen groeien ook maar door..ik las dat dat wel tot december door kan gaan bij redelijk droog weer. Soms rot er wel een als ik te laat ben met plukken. De smaak is zoeter dan je denkt dat hij kan zijn in deze tijd.



    De kippen lopen al sinds half september buiten. Alles wat ze niet mogen eten ( andijvie/sla/snijbiet ) heb ik beschermd met vliesdoek. Dat gaat niet altijd goed..soms speelt de wind ons parten en kunnen de kippen dat toch bij een bed andijvie. Dan is de oogst verloren want ze eten in 5 minuten een bed leeg met zijn achten..gelukkig heb ik ook veel andijvie..
    De haan houdt alles goed in de gaten en loopt als een herdershond rond zijn toom. Soms bedrijft hij wel erg hardhandig de liefde en scheurt er een kammetje van de kip in. Dan is het dus oppassen geblazen, we hebben al gehad dat een kip flink werd aangepikt door haar zusters omdat ze wat bloed had; dan veranderen mijn lieve kippies in valse kannibalen...het arme beest liep met een bloedbaard over haar prachtig witte veren en blijft -zelfs nu de wond genezen is en ze niet meer wordt aangepikt- nog steeds uit de buurt van de andere hennen.





    De loopeenden hebben het wel naar hun zin in de tuin maar zijn verder onbenaderbaar..ze bewegen zich langs de randen van de tuin. Af en toe zie je ze de tuin oversteken. Ik hoop echt dat ze leren om goed slakken te eten..daarvoor heb ik ze "ingehuurd".
    Ik vind ze in vergelijk met de kippen echte wilde beesten, de kippen zijn duidelijk meer gedomesticeerd. Ik heb enorm mijn best gedaan om ze te laten wennen aan hun nachthok en aan mijn stem door steeds maar weer hetzelfde geluid te maken als ik ze daar eten gaf aan t einde van de dag. Dat is op zich wel goed gelukt, niet zoals bij de kippen die ik als een rattenvanger mee kan nemen door de tuin alleen door tegen ze te praten zonder ze te eten te geven maar meer omdat de eenden "gepavloviseerd" zijn door de combinatie stem-eten..en het eten mag dan niet bij de stem zijn, maar in hun nachthok staan. Volgt u het nog?
    De enige keer dat de eenden in mijn buurt komen is als ik `s-middags het gevogelte gedroogde maïskorrels voer direkt vanaf de kolf..dan durven ze iets dichterbij te komen maar verder zie je ze de rest van de dag niet meer.
    Gelukkig kan ik ze in de avond met de kippen insluiten want anders zouden ze al snel ten prooi vallen aan een van de vele vossen die hier in de omgeving rondlopen.



    Halloween is voorbij. Dit is het eerste jaar sinds 2006 dat ik niet met de kindertjes van het dorp pompoen heb gesneden. Simpelweg omdat er geen Halloweenpompoenen waren, dat is een van de 2 soorten die het niet goed hebben gedaan..toevallig op beide plekken waar ik ze gezaaid heb. Met een patisson kan je ook leuke effecten bereiken, helaas niet met een lichtje erin.



    Ondanks het onstuimige weer wordt er nog wel gewerkt in de tuin. Ik heb de compostbakken leeggemaakt en op het permacultuurstuk gestrooid. In de lege bakken kan ik nu veel blad gaan verzamelen voor de mooie bladaarde. Iedere dag enkele uurtjes buiten werken doet me goed!



    Categorie:De tuin
    Tags:tuinupdate november 2013
    03-11-2013, 20:23 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (3)
    16-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rode kool met kweeperen en appel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Een simpel receptje vandaag. Ik ben er nog niet zo lang geleden achter gekomen dat je bij appelmoes, appelsap of andere appelbereidingen een kleine deel van de appels kunt vervangen door kweeperen ( bij appelsap wordt 5% aangeraden, bij moes kan je een kwart gebruiken.) Bij de rode kool kan je naar smaak wel half half doen, de geurige kweeperen geven een mooie smaak aan de kool!

    Neem een rood kooltje van een kilo, snij de kool in vieren en snij de harde stronken eruit.
    Doe de kool in een snelkookpan en voeg een kopje water en een kopje rode wijn of witte port toe. Het originele recept dat ik maakte bevatte rode wijn..gisteren had ik dat niet zo snel voorhanden..witte port wel, voor de smaak een goede variatie.
    Snij twee grote geschilde kweeperen in vieren, snij het klokhuis en het harde vruchtvlees onder het klokhuis eruit. Snij de parten nog eens in vieren. Voeg bij de kool, samen met een hand gewassen rozijnen, een kruidnagel, peper en zout.

    Zet de pan op en breng de groente onder druk. Kook voor 4 minuten en zet het gas uit. Schil tijdens het afkoelen van de pan twee lekkere appels, snij deze in kleine stukjes. Als de pan zover is afgekoeld dat je hem open kan doen zonder dat de lucht eruit spuit voeg je de appels toe. Is de kool al erg zacht dan kook je de kool niet meer onder druk, maar gewoon zachtjes op laag vuur totdat de appels zacht zijn. Controleer wel of er nog vocht in de pan zit, voeg anders nog wat water of wijn toe.
    Is de kool nog wat hard dan kan je nogmaals 4 minuten onder druk koken.
    Roer de kool met de appels en kweeperen nog eens goed door en proef op zout.



    Categorie:Koken algemeen
    16-10-2013, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    13-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gewoon een grote pot mayonaise

    Op ons dorpsfeest waar heel veel frieten worden verkocht gaan er zomaar 6 volle literpotten mayonaise door..verse mayonaise van Jeanine.
    Deze mayo is in onze regio beroemd en ik wilde wel eens weten wat het geheime recept is van Jeanine die ook wordt gevraagd om voor bruiloften en andere partijen dit lichtgele vette goedje te leveren.

    'O niks bijzonders hoor' lacht ze weg als ik het haar vraag. Een recept heeft ze niet, ze doet het uit de losse hand, zoals zoveel goede koks.
    Ze wil het wel even voordoen, de dag na het feest als we met alle opruimers samen eten en ze alweer een pot staat te maken. Of ik wel even thuis eieren wil gaan halen, de rest heeft ze zelf.

    Op de eerste foto zie je de ingrediënten..5 eieren, een flinke scheut fijngemalen zwarte peper (niet op de foto) zout, één tot twee eetlepels sterke mosterd naar gelang je smaak, en hetzelfde voor gewone bruine azijn 6 %. Elke andere azijn kan ook, als hij maar niet teveel smaak heeft. Verder veel zonnebloemolie 'vooral geen dure olie nemen..die heeft teveel smaak van zichzelf'' en een staafmixer.

    Eerst gaan de eieren in de beugelpot, dan twee eetlepels mosterd erbij, zout naar smaak en de zwarte peper.
    De zwarte peper geeft mooie spikkeltjes in de mayonaise..Jeanine schudde eigenlijk gewoon wat peper uit het gekochte potje..niks versgemalen, maar gewone (Franse variatie van) Silvo.
    De azijn erbij en de staafmixer in de pot..op de gewone stand beginnen met mixen, en beginnen met olie te gieten. Niks druppelsgewijs gedoe nee gewoon een straal olie.. even mixen en dan weer een flinke scheut.
    Net zolang totdat de mayonaise de goede kleur en substantie heeft gekregen.

    Dit is een niet houdbare mayonaise. Volgens Jeanine een zeker niet langer dan een week en dan moet hij wel op zijn. Het wordt gemaakt met rauwe eieren en dat wordt niet door iedereen goed verdragen. Ook moet je goed opletten waar de eieren vandaan komen, of ze wel vers zijn, enz....ik maak het zelf alleen met eitjes van mijn eigen kippen.
    Je kunt het recept trouwens evengoed in 5ven delen...

    Op de een na laatste foto`s zie je de "Reine de Mayonaise" zelf.
    De laatste foto geeft het verschil weer tussen de grote pot gemaakt met mijn eieren van onze buitenkipjes..en rechts de pot met eieren uit de handel..je ziet dat de mayonaise veel witter is gebleven; lang zo lekker niet vind Jeanine!
























    Categorie:Koken algemeen
    13-10-2013, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    07-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Teunisbloemwortel eten
    De eerste keer dat ik een teunisbloem zag opengaan was in een ministadstuintje.
    Een vriendin had deze voor mij wonderbaarlijke plant in de tuin en ik weet nog dat ik op dat verjaardagsfeestje geen aandacht had voor anderen totdat alle teunisbloemen aan die plant waren opengegaan. Zoiets had ik alleen nog maar op films of op tv gezien..een bloem die voor je ogen opengaat binnen een seconde of 20!
    Van deze vriendin heb ik zaad gekregen en sindsdien heb ik geen tuin meer gehad zonder deze Oenothera biennis die ook wel leliën-van-een-nacht wordt genoemd.

    Pas veel later heb ik geleerd dat je de wortel ook kunt eten en dat de plant daarom ook wel hamwortel wordt genoemd. Ook wordt de teunisbloemolie gebruikt bij verschillende klachten.

    Op Wikipedia kun je onder andere het volgende over deze plant lezen:
    Jonge wortels kunnen als groente gegeten worden. Ze hebben een peperachtige smaak. Jonge stengels kunnen ook als salade gegeten worden. De rijpe zadenbevatten 7-10% gamma linoleenzuur een zeldzaam essentieel verzadigd vetzuur.

    In Engeland staat de plant bekend onder de mooie naam Evening Primrose en je kunt er capsules kopen waar de olie van deze zaden gecombineerd worden met de olie van de zaden van de Borage..bedoeld als een hulpmiddel om de menstruatie goed te laten verlopen.

    De Teunisbloem is een tweejarige plant. Het eerste jaar verschijnen de rozetten vanaf het voorjaar in je tuin; laat je die fraai gevormde rozetten overwinteren dan krijg je het jaar erop de bloemstengels met de bloemaren. Vroeg in de zomer gaan dan de eerste bloemen in de avond open, en vanaf dat moment bloeit de plant iedere avond tot ver in de herfst. Geniet er in de avond van, want de volgende morgen verwelken de bloemen al snel.
    De plant maakt veel zaad aan en dat is te zien het volgend voorjaar als de nieuwe rozetjes overal verschijnen.

    Bij mij staat de teunisbloem in de groentetuin..niet speciaal met een reden, alleen maar omdat ik daar eerst een bloemenstuk had en de teunisbloem daar steeds terugkomt. Dit jaar heb ik in een bed het teveel aan rozetten laten staan om dan eindelijk eens de wortel te eten..hamwortel, dat leek mij wel wat want het idee om groente te eten met de smaak van vlees sprak mij als ex vegetariër met een vleesvoorkeur wel aan.
    De wortel oogst je aan het einde van het eerste jaar, net als de wortels van de Paarse Morgenster ( ook wel haverwortel genoemd).

    Op internet heb ik een recept gezocht en ik heb er ook een gevonden op deze site. Veel recepten zijn er trouwens niet.
    Wat me opviel in de weinige documenten die spraken over teunisbloemwortel eten was dat er overal gesproken wordt over de Fransen die deze wortel als delicatesse beschouwen...maar hier in Frankrijk heb ik nog niemand ontmoet die de plant heeft gegeten, of zelfs maar wist dat hij eetbaar was. In het zuiden wordt hij vast wel gegeten, daar eten ze heel anders dan hier in de Lorraine.
    Ook las ik dat de plant een wat vreemd "mond- of keelgevoel" zou kunnen geven, afhankelijk van de persoon..ik zou zelf ervaren wat daar mee bedoeld werd.





    Goed, de wortels geoogst, gewassen en geschrapt (een vreemd gladdig glibberig huidje kwam er onder mijn mesje tevoorschijn) in rondjes gesneden, in azijnwater gelegd, na enkele minuten eruit gehaald en in water met citroensap gekookt.
    Volgens het recept in voorgaande link zou je dan nog een papsausje moeten bereiden en dat over de groente gieten..dat heb ik niet gedaan, want mijn ervaring met dat soort sausjes stamt nog uit de tijd van de bloemkool met een papje...brrr  jeugdtrauma!
    Dat terzijde gelaten dacht ik dan ook nog niet de smaak te kunnen proeven van de wortel.

    Wel de smaak dus, die viel niet tegen..beetje flauwig, licht neigend naar de haverwortel of de schorseneer. Ik zou er een volgende keer wat boter en nootmuskaat bij doen. Het peperachtige wat genoemd werd proefde ik er niet zo aan af of het moest zo zijn dat het prikkerige mondgevoel bij andere mensen een peperachtige ervaring geeft...
    Want qua substantie vond ik het maar niets..net alsof ik iets met haren in mijn mond had, korte haren misschien, maar onmiskenbaar kriebelig in de keel. Als je naar de onderstaande de foto kijkt zie je dat ook wel..een korte borstelige structuur op de oppervlakte van de schijfjes.
    Bah niks voor mij dus. Lie heeft ook geproefd, vond het wel aardig, maar niet aardig genoeg om het hele schoteltje op te eten..hij vond het trouwens ook wel gek in de mond, maar niet storend.

    Voorlopig ga ik alleen genieten van de mooie bloemen en laat ik de wortels mooi staan om deze bloemen te leveren!




    Categorie:Aparte groentes
    Tags:teunisbloem, oenothera biennis, hamwortel
    07-10-2013, 19:40 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (0)
    07-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het appeltje van assepoessie

    Assepoester was een weekje te logeren.

    De jaren dat ze bij ons woonde heeft ze deze naam verdient door iedere avond af te wassen..wij voelden ons vaak een beetje beschaamd dat we een hardwerkende studente de afwas lieten doen...

    Nu komt ze af en toe logeren, wast nog steeds veel af en helpt ook met het schilderwerk.
    Vlak voordat ze weer vertrok kreeg ze een appeltje van iemand uit het dorp. Deze was om even te proeven en vast nog niet helemaal rijp; half opgegeten werd de bellefleur achtergelaten op de tuintafel..de wespen hebben er dankbaar gebruik van gemaakt.
    In drie dagen was de vrucht helemaal opgegeten en wat restte waren de bruine kruimels die ze blijkbaar niet lusten, de schil en het klokhuis..

    De kas is trouwens erg opgeknapt..Dank Assepoes!





















    Categorie:Appelvrouw&Lie
    Tags:assepoessie, appel, wespen,kas
    07-09-2013, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (1)
    18-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brocante 15 augustus

    We konden maar liefs kiezen uit 3 brocantes in de omgeving afgelopen donderdag.
    We kozen voor degene in Juvigny-sur-Loison, een mooi dorpje vlak bij Montmedy.

    Het was een mooie dag voor een rommelmarkt, een beetje warm, maar niet té warm.
    Dat maakte de rommel er trouwens niet leuker op..behalve bij een enkele kraam vind ik dat er meer en meer echte rommel te vinden is op de brocantes hier in de omgeving..de oudste troep, stuk of soms half vergaan staat aan de weg.
    Het ergst dat ik zag was een bonbon..zo`n groene fles waar je je eau de vie of zelfgemaakte wijn in kan bewaren. Van de hals was een stuk afgebroken. Nieuwsgierig vroeg ik aan de verkoper wat hij ervoor wilde hebben..geef maar 5 euro zei hij..

    Er zijn tegenwoordig ook wel erg veel brocantes en vides greniers hier in de omgeving..op een uitzondering na zijn de leukste dingen er ondertussen wel uitgezeefd.
    Of misschien heb ik zelf al zoveel zooi dat ik het leuke er niet meer tussen zie.

    Dit keer heb ik me geamuseerd met het fotograferen van kisten..er stonden wel een paar aardige bij.
    De kist met de geschilderde violen was net gekocht door een Nederlands echtpaar uit Dun sur Meuse. Het leek trouwens wel of we in Nederland op een rommelmarkt waren, er liepen meer Hollanders dan Fransen op straat!

    De kist met de zonnebloemen erop heb ik voor de kamer van de kindjes gekocht...













    Een stoel die de tijd aangeeft..handig..



    Heeft er iemand een idee waar dat apparaat voor bedoeld is?



    Toch nog wat leuks voor de appelvrouw..helaas was deze mooie kruiwagen iets te duur.




    Categorie:Appelvrouw&Lie
    Tags:brocnte, kisten, rommal
    18-08-2013, 00:00 geschreven door Appelvrouw  
    Reacties (2)
    Foto
    Kijk ook eens op deze blogs...
  • Paradijs in GF!
  • Paradis (franstalig)
  • Moestuinforum
  • Agnes` kruidentuin
  • St.Laurent sur Othain
  • Hernia diafragmatica
  • Diana`s mooie moestuin
    Archief per jaar
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!