Anniek vision
Zoeken in blog

Inhoud blog
  • Gon-begeleiding
  • Beelden zoeken
  • de zintuigen
  • visuele illusies
  • verhaal
    Foto
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Archief per maand
  • 09-2008
  • 04-2008
  • 01-2008
  • 11-2007
  • 10-2007
    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Mijn favorieten
  • bloggen.be
  • Kobavision
  • Vlaamse Luister en Braille Bibliotheek
  • Brailleliga
  • Koken met gevoel
  • Steun Joce voor het krijgen van een blindgeleide hond
  • Willekeurig Bloggen.be Blogs
    paypal
    www.bloggen.be/paypal
    Gastenboek
  • pkkojpf4h2xe
  • njk8k4
  • Hoe gaat het nu?
  • een steun voor jou
  • Hallo,

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    16-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.info website
    Beste bezoekers,

    via deze site wil ik jullie vertellen wat slechtziend zijn en blind zijn inhoud. Zo zal ik onder andere vertellen over mijn ervaringen als slechtziende. Indien mogelijk zou ik ook ervaringen van andere slechtzienden en blinden op mijn site willen zetten.
    Verder wil ik jullie laten zien welke hulpmiddelen er beschikbaar zijn op de markt.
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (22 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.slechtziendheid
    Slechtziend is iemand die geen normaal zicht meer heeft, maar nog wel enige vorm van lichtwaarneming heeft. Slechtzienden leren daarom meer vertrouwen op hun andere zintuigen zoals hun gehoor. Het is niet zo dat hun andere zintuigen beter ontwikkeld zijn, maar slechtzienden gebruiken ze gewoon anders. Het belangrijkste zintuig bij slechtzienden is hun gehoor.
    Mensen die slechtziend zijn hebben veel vaker onaangename misverstanden met hun omgeving dan blinden. Aan slechtzienden zie je immers niet altijd dat ze slechtziend zijn, omdat ze zich nog vlot in het verkeer kunnen begeven, een boek kunnen lezen,.... Voor buitenstaanders is het vaak moeilijk om iemand met slechtziendheid te begrijpen, omdat ze zich niets kunnen voorstellen bij de aard van de slechtziendheid.
    Men kan verschillende soorten slechtziendheid onderscheiden. De meest bekende zijn: verziend (waarbij het beeld 'achter het netvlies' gevormd wordt - hierdoor kan men voorwerpen in de nabijheid niet scherp waarnemen) en bijziend (waarbij het beeld 'voor het netvlies' gevormd wordt - hierdoor kan men voorwerpen in de verte niet scherp waarnemen).

        VERZIEND                                        BIJZIEND
                                       

    Ook kleurenblind is een vorm van slechtziendheid. As je kleurenblind bent kun je bijvoorbeeld niet zien welk getal hieronder in de cirkel staat. 

                                        

    Gemiddelde visuele afwijking:
    de bovengrens ligt op 3/10; het lezen van grootletterdruk is mogelijk
    Zware visuele afwijking:
    de gezichtsscherpte ligt tussen 1/20 en 1/10

    Oorzaken van slechtziendheid:
    - erfelijk (vaak komt slechtziendheid voor bij meerdere familieleden)
    - ongeval
    - ouderdom
    - complicaties tijdens ziektes (o.a. bij suikerziekte)
    - ...
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (9 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.blindheid
    Stel je voor een fuif in het donker, waar toch heel wat te zien is.
    Stel je voor dat je blind bent.
    Dan zie je niets.
    Ook niet een beetje.
    Dan weet je niet wat anderen zien.
    Je weet niet waarom ze met een ander lachen.

    Blinde mensen, zijn gewone mensen. Alleen kunnen ze niet waarnemen wat andere mensen kunnen zien. Soms kan iemand die blind is nog wel een onderscheid maken tussen licht en donker. Blinden moeten gebruik maken van hun andere zintuigen om voorwerpen waar te nemen. Zo gebruiken ze hun vingertoppen om te lezen. Louis Braille (1809 - 1852) heeft aan de hand van reliëfpunten een alfabet ontwikkeld: het Braille alfabet

                                    

    Een oefening op het Braille alfabet die je kan oplossen:

    de tekst 'welkom%20op%20anniekvision' in braille

    Geleidehond:
    Mensen die blind zijn hebben geen oriëntatievermogen, omdat ze geen erkenningspunten kunnen zien. Daarom hebben de meeste blinden een geleidehond. Er zijn 3 hondenrassen die het meest gebruikt worden: Labrador Retrievers, Duitse herders en Golden Retrievers. Deze honden hebben de eigenschap dat ze snel leren gehoorzamen en dat ze hun baasje graag een plezier willen doen. En dat is wat een blinde nodig heeft.
    Aan de hand van een speciale teugel kan de blinde de hond sturen in een bepaalde richting. 
                                          

    Tijdelijke blindheid:
    - dagblindheid (mensen zien overdag niets, maar 's nachts wel)
    - nachtblindheid (mensen zien overdag wel, maar 's nachts niet)

    Oorzaken:
    - aangeboren
    - glaucoom
    - ongeval
    - ...
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    15-11-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mijn ervaringen

    Als slechtziende krijg je veel te maken met onbegrip, omdat slechtziendheid de moeilijkste vorm is. Als je blind bent zie je helemaal niets, maar slechtziendheid bestaat in verschillende vormen. Dit maakt dat je vaak onbegrepen wordt, want anderen kunnen zich geen beeld vormen van wat je ziet.

     

    Ik ben geboren met een hoge myopie = hoge bijziendheid. Toen ik 17 was werd er mij ook verteld dat ik schemer- en nachtblind ben en dat ik een toenemend kokerzicht heb.

    -         schemer- en nachtblind: het niet kunnen zien in het schemer en donker. Dus overdag zie je, maar ’s nachts ben je blind.

    -         toenemend kokerzicht: het wegvallen van het zijzicht. Ook tunnelzicht genoemd.

     

    Dus ik beschik wel over enige levenservaring en ik kan u vertellen dat je heel wat tegen komt. Ik kan ondertussen wel boeken schrijven over mijn ervaringen, maar ik zal het toch maar beperken tot de problemen die het meeste terug komen.


                                                        


     

    Over het algemeen is het voor mij moeilijk om kleine lettertjes te lezen zoals bv. kranten, boeken, brieven,…. Gelukkig bestaan er wel een heel aantal middelen op de markt die deze problemen min of meer kunnen oplossen. Zoals gesproken boeken en kranten.

    In de keuken is het moeilijk om groenten heel fijn te snijden, maar de dikte van de groenten verandert gelukkig niets aan de smaak van het eten. Ik zal ook steeds langer in de keuken vertoeven ten opzichte van iemand anders, omdat ik trager ben in mijn handelingen. Ik vind dit zeker geen belemmering vermits ik graag kook.

    In verkeerssituaties heb ik het vooral moeilijk met dieptezicht. Ik zie namelijk alles scherp op een afstand van ongeveer 3 meter. Dit is vaak lastig met de straat over te steken of met het fietsen. Ook ben ik niet goed in oriëntatie. Dit komt doordat landkaarten te klein zijn en ik erkenpunten niet goed zie.

     

    Op school heb ik altijd gewerkt met vergrotingen. Leerkrachten moesten vaak teksten of toetsen laten vergroten. Natuurlijk gebeurde het nog al eens dat ze dit vergaten. Het laatste jaar van het secundair onderwijs moest ik immers van de oogarts met een laptop naar school. Dat jaar ben ik begonnen met enkele vakken digitaal te volgen. Dit was een hele ommekeer in mijn leven. Mijn wereld die was open gegaan.

    In het secundair had ik veel te maken met onbegrip van de klas uit. Want leerkrachten moeten iets meer tijd in je steken en je krijgt meteen het oordeel dat leerkrachten je voorttrekken en dat je het lievelingetje bent.

     
                                                        school/12.gif
                                                                school/16.gif

    De stap naar de hoge school was enorm. Hoe moest ik mijn weg daar leren kennen? Gelukkig kreeg ik een individuele rondleiding door de school. Nadien kon ik rekenen op medestudenten die me meenamen naar een lokaal of docenten die me kwamen halen in de centrale hal.

     

    De stap was wel enorm maar ik kreeg minder te maken met onbegrip. Het is natuurlijk niet makkelijk voor studenten en zeker voor docenten om hun volledig aan te passen aan mijn noden zoals groot genoeg schrijven op bord. Maar ik vind het al belangrijk genoeg dat ze me accepteren zoals ik ben als persoon. En dat ze me niet zien als die met die visuele handicap die lastig komt doen.

     

    Docenten proberen me verder te helpen door hun cursus digitaal te geven en PowerPoint presentaties op mijn laptop te zetten. Medestudenten helpen me dan weer verder door voor te lezen wat er op het bord geschreven staat indien dit te klein is. of eventueel dingen voorlezen uit een boek.

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verhaal

                                                  Waarom ik?                                              

                                                    

    Je zit dagen en weken vol goede moed te wachten op de uitslag van je ERG. Dan komt uiteindelijk de dag waarop je naar Leuven moet. Nog enkele uurtjes geduld en ik ken het resultaat. Je staat de hele dag op je horloge te kijken van ongeduld. Eindelijk we stappen de auto in en vertrekken richting Leuven. Onderweg denk je mijn uitslag zal wel goed zijn, want vorige keer zag alles er toch ook goed uit.

     

    Zo’n netvliescontrole is eigenlijk wel een vreemd onderzoek. Je zit daar te wachten op de gang en opeens komt daar een verpleegster uit de deur. Die komt je dan weer irriteren met druppeltjes voor in je ogen. Twee verschillende soorten druppeltjes, best wel vervelend, worden in je ogen gedaan. Ze dienen om je pupillen groter te maken. Na een kwartiertje wachten mag je dan naar binnen en dan doet die verpleegster nog maar eens druppeltjes in je ogen. Deze keer om de ogen te verdoven. Nog maar eens 5 minuten wachten. Dan beginnen ze kabeltjes te hangen aan je oren en eentje tegen je voorhoofd, maar het vreselijkste is dat ze plastic lenzen op je ogen zetten met elektroden. Dit alles is dan verbonden met een computer. Uiteindelijk hangen ze dan een koepel voor je ogen waar dan verschillende lichtstralingen in komen met afwisseling van 5 minuten wachten. Heel dit onderzoek duurt een half uur, maar dan weet je pas hoe lang een half uur uit een mensenleven is.

     

    We zitten te wachten in de wachtzaal nog steeds vol goede moed. Opeens gaat de deur open, de oogarts roept mijn naam. We gaan mee naar binnen, nog een paar seconden en ze maakt het resultaat bekent. Ze neemt mijn dossier voor haar en bekijkt eerst nog eens het resultaat. Dan vraagt ze aan mij of ik ’s avonds last heb van mijn zicht. “Waarom stelt ze die vraag? Waarom kijkt ze zo ongerust?” Ja ’s avonds begin ik wel wazig te zien. De oogarts zei dat is normaal, want dat blijkt ook uit je testen. Die waren niet zo goed ten opzichte van vorige keer. Je zal ook angstiger worden als je op een vreemde plaats bent en het is donker. Ook zal je na een tijd een kokerzicht krijgen. De oogarts had heel graag gehad dat het anders zou zijn en dat het alleen mijn bijziendheid was die mij mijn slecht zicht gaf, maar nu heb ik ook nog een netvlies dat niet goed functioneert.

     

    Op dat moment stort je wereld helemaal in. Waarom moest mij dit weer overkomen? Bestaat er dan geen gerechtigheid? Je goede moed zakt op dat moment toch in je schoenen. Ik begreep op dat moment wel waarom de oogarts zo ongerust keek. Ze had geen goede hoop. Zelf had ik er nooit bij stil gestaan dat het wazig zien ’s avonds daar mee te maken had. Ik dacht dat het normaal was, maar op dat moment werd het tegendeel bewezen. Ik wist niet hoe ik moest reageren: opgelucht omdat ik wist waarvan het wazig zien afhankelijk was of teleurgesteld omdat ik het slechte nieuws onder ogen moest zien.

     

    Toen we uit het ziekenhuis waren was het aan het regenen. Ik had het gevoel dat de Goden op dat moment mijn pijn deelden. Onderweg naar huis heb ik de hele tijd gedacht hoe het zou zijn als het wazig zien steeds erger wordt. Hoe zou het zijn om te moeten zien door twee tunnels? Mijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn als voorheen. Welke aanpassingen zullen er nodig zijn om toch een normaal leven te lijden? Ik denk dat juist die vragen beantwoord zullen worden als je het stadium van kokerzicht moet ondergaan. Maar het is wel moeilijk om dag in dag uit te moeten leven met die vragen in je hoofd, omdat je weet dat het ooit in je leven kan komen. En daar zit dan juist het probleem: ik weet niet zeker of het ooit in mijn leven zal komen. Ik maak me misschien zorgen voor niets, maar het is die onzekerheid die me de moed ontneemt. Als ik met zekerheid wist dat het stadium van kokerzicht in mijn leven komt dan kon ik me erop voorbereiden. En er al mee leren leven, maar nu steek ik al mijn energie in die onzekerheid. Maar gelukkig krijg ik steun van buitenaf, zodat ik toch blijf doorzetten.

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (9 Stemmen)
    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!