Adriaan Bontebal
Foto

Zoeken in blog


links
  • Bontebals foto's
  • alfred birney
  • casper beaumont - muziek
  • de haag in foto's
  • Elin Neumann
  • ellen van toor
  • erik vlaksteeter
  • hagazine, niek 't hart
  • jimmy tigges

  • herman rijs - foto's
  • architectuurplaatjes
  • john dear mowing club
  • julius pasgeld
  • kleintje muurkrant
  • konfrontatie digitaal
  • lester - supermarination
  • marijn de vries - fietsen
  • papieren man

  • raarlems dagklad
  • stad der steden - hofstijl
  • stad der steden - de haag direct
  • ralf vanuit japan
  • speld, satire
  • stichting skepsis
  • theo van rijn (nieuw!)
  • vogeldagboek van Adri

    A man is happiest when there is a balance between his needs and his possessions - Trevanian, Shibumi
    09-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlagvertoon

    De Giro d'Italia staat dit jaar in het teken van 150 jaar Italië. Toen, in 1861, zijn alle staatjes in de laars onder de bezielende leiding van Garibaldi verenigd. Met uitzondering van enkele kleine enclaves, waaronder het zwartrokkendorp binnen de stad Rome. Overal langs het parcours zie je dan ook de tricolore wapperen, zoals de Italianen hun driekleur noemen. Daarbij valt me iets op.
        Kortelings nog enkele etappes van de Ronde van Turkije gezien. Ook daar veel gewapper van de nationale vlag: rood met een witte sikkel en ster. Edoch. Op veel vlaggen prijkte als extraatje het hoofd van Mustafa Kemal Atatürk, een voormalig officier uit het Turkse leger die in 1923 de eerste president van het land werd. Een soort vader des vaderland, zoals Garibaldi dat voor Italië was. Zoals Willem van Oranje dat voor ons land heet te zijn.
        Heb je ooit Italiaanse vlaggen gezien met het hoofd van Garibaldi erop? Of Nederlandse vlaggen met het hoofd van De Zwijger? Ik onthoud mij verder van commentaar om mijn Turkse buren niet voor het hoofd te stoten, maar denk er het mijne van.
        Met onze nationale driekleur heb ik helemaal niets. Maar in veel landen wordt nogal spastisch gedaan over vlaggen. Zo zou het verbranden van een vijandige vlag een zware belediging zijn. Gossie. Als ergens een Nederlandse vlag wordt verbrand, zal ik er niet warm of koud van worden. Voor mijn part veeg je je reet ermee af voordat je de fik erin steekt. Met het volkslied heb ik ook al niets. '...ben ik van Duitschen bloet'? Ik krijg het niet uit mijn bek. Soms hoor je: dat moet je zien als: ben ik van Dietschen bloet, dat dan weer Nederlands bloed is. Nee hoor. Dat slaat echt op die Willem en dat was echt een Duitser. Zoals ons koningshuis hardnekkig van Duitschen bloet blijft: Hendrik, Bernhard, Claus.
        Toch vind ik het wel tof hier geboren te zijn.

    Reageer (2)

    08-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mit nach nebst samt bei seit

    N.B. Inmiddels zijn er wat foto's van Cobra (zie gisteren) op mijn beeldenblog verschenen.

                     Schreib' mit, nach, nebst und samt,
                     bei, seit, von, zu zuwider,
                     entgegen, ausser, aus,
                     gemäss und gegenüber,
                     stets mit dem Dativ nieder.

    Dat wil zeggen: met de derde naamval. Afgelopen week had de zender Arte veel Monty Python. Dat is tof, of te gek zoals anderen zeggen, zou je zeggen. O ja? Arte is Duits dus das war alles nachsynchronisiert worden gewesen sein überhaupt. Tegen beter weten in heb ik vijf minuten The Holy Grail zitten kijken. 'Wir sind die Ritter die Ni sagen.' Mann! Wat een barbaren zijn die teutonen nog steeds. Warum? vraag ik je, warum?
        De enige reden die ik kan bedenken is dat das Deutsches Fernsehen de ongeletterden tegemoet wil komen, volk dat niet in staat is ondertitels te lezen. Een nobel streven, maar waarom beperken ze zich dan niet tot films en programma's die binnen het beperkte denkraam van dat ongeletterde volk vallen. Sesamstraat, Gooise Vrouwen, Jensen, Die Welt Dreht Durch. Ik bedoel, als je het geschreven woord al niet kan bevatten, snap je dan wel de humor van Monty Python? Ze zijn in staat Herfstsonate te overstemmen om die analfabielen te plezieren. Umsonst, ook nachsynchronisiert zullen ze er geen reet van begrijpen.
        Het wordt tijd voor een internationale boycot. Wereldwijd moeten distributeurs de hakken in het zand zetten: als je niet het origineel uitzendt, krijg je de rechten niet. Een dubbele boycot: Ziggo, UPC en alle andere kabelaars moeten weigeren nagesychroniseerde films en programma's uit te zenden. Het zal even pijn doen in de portemonnee, maar wedden dat ze uiteindelijk overstag zullen gaan, überstalag.
        Is het niet zo dat minstens de helft van een acteerprestatie, minstens, eruit bestaat hóé een acteur of actrice de zinnen uitspreekt?

    Pseudoniem. Het in gebruik nemen van een pseudoniem was mijn eerste naamval. Dat voor geletterden.

    Reageer (8)

    07-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cobra (2003-2011)

    Momenteel maken we in het hofje zware dagen door. Iets dat niet blogwaardig is: je hoeft niet alles aan de grote klok te hangen. Het weerhoudt me er niet van 's middags in het zonnetje voor de deur te gaan zitten. Juist niet. Gistermiddag kwamen mijn oude buren langs. Ze hebben een aantal jaren pal naast me gewoond, voor wie buiten staat: links, maar zoals je wellicht uit mijn logs weet zijn het hier vrij kleine huisjes. Groot genoeg voor een man alleen, met een roedel katten, maar eigenlijk te klein voor een stel. Dus toen ze de kans kregen een dubbel huisje aan de achterkant van het hofje te betrekken, hebben zij dat met beider handen aangepakt. De achterkant: in feite zijn het nog steeds buren.
        Ze verhuisden met twee katten, Cobra en Krum. Twee zonen van Wausje, dus halfbroers van mijn Kim en Skitty. Vooral Cobra had daar moeite mee. De eerste maanden kwam hij nog dagelijks in mijn keuken snaaien. We vonden dat best: welke andere katten binnen mogen komen bepalen mijn katten, niet ik. Het ging de laatste tijd niet goed met hem, dat wist ik. Gister is hij geopereerd aan zijn kaak.
        Tussen haakjes. De snijder praktiseert op het terrein van de Dierenambulance, aan de Rijksstraatweg (A44). Er staat een oude bunker op het terrein, vanaf de weg zichtbaar. Hij is nu totaal overgroeid, maar in het verleden was er jarenlang in grote, gekalkte letters te lezen: Zimmer Frei. Dat vond ik humor.
        De operatie is goed gegaan. Op de terugweg heeft hij in de auto duf maar levendig rond zitten kijken. Thuis meteen met twee treden tegelijk de trap op. En toen: hartstilstand. Kut! En nu? Toen hij nog naast me woonde was zijn favoriete plek onder de acanthus. Daar ligt hij nu weer, half eronder. Tot het einde der tijden, tot we de aarde definitief naar de kloten hebben geholpen. Ter decoratie van het graf hebben we de brugmansia uit de winterstalling gehaald.

    Waarom niet helemaal onder de acanthus? Dan had ik die eerst moeten uitgraven en later terug plaatsen. Dat gaat niet goed, denk ik. Bovendien had ik dan wel erg diep moeten graven, maar op zo'n dertig centimeter stuit je op een dikke laag puin, voer voor archeologen. Vergis je niet: om zo stukje bij beetje mijn tuin aan te leggen heb ik flink wat zand en puin moeten afvoeren.

    En ook. De acanthus is, na wekenlang onder de sneeuw bedolven te zijn geweest - ik had hem goed afgedekt, maar toch is hij met de grond gelijk gevroren – weer heel mooi teruggekomen. Momenteel is hij alweer een meter hoog. Nog een paar weken en Cobra ligt er helemaal onder.

    Misschien moet ik madeliefjes op zijn graf planten, zodat we kunnen zeggen: Cobra? Pushing up the daisies.

    Wielerhoekje. Straks begint de Giro, maar krijg je de vierdaagse van Duinkerken ook mee? Iedere dag dezelfde winnaar: Marcel Kittel van Skil-Shimano!

    Reageer (0)

    06-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pietje de Dood

    De Wet Openbaarheid Bestuur, kortweg WOB, is zeker in een democratie als de onze heet te zijn volkomen overbodig. Of de pakken nou het land besturen, de provincie of gemeente, besturen zitten er namens ons. Ze hebben van ons, het volk, de taak gekregen de boel te regelen en dat dient mutatis mutandis volkomen doorzichtig te zijn. Zeer selecte uitzonderingen daargelaten. Blijkbaar werkt dat in de praktijk niet zo, dus is die wet er gekomen.
        Nota bene in het kader van de Dag van de Persvrijheid is de minister van binnenlandse zaken, Piet Hein Donner, gekomen met het voornemen om het opvragen van overheidsinformatie door burgers, journalisten en wetenschappers aan banden te leggen. Een van de problemen die Donner met de WOB heeft is dat tientallen ambtenaren er een dagtaak aan hebben om de verzoeken te behandelen. Ja zeg, gaan we kip-en-eieren? Zouden de verschillende overheden immers transparanter zijn, heeft geen boer, burger of buitenman reden een beroep op de wet te doen.
        Ik heb het altijd een wat vreemde man gevonden, die Donner. Archaïsch, uit een ver verleden tijd. Ook als minister komt hij iedere dag op de fiets naar zijn werk, wat op zich te prijzen is, en altijd strak in driedelig pak. Hij heeft het perfecte uiterlijk èn de manieren van een aanzegger, iemand die kond komt doen van de dood. Het klinkt misschien wat zwaar, maar je bènt aanzegger als je op de Dag van de Persvrijheid aankondigt die persvrijheid te willen inperken. Gelukkig krijgt hij ook binnen zijn eigen partij de handen niet op elkaar voor dit voornemen.

    Schrijvend over persvrijheid: ik vind het wel een goede beslissing van die Yanks om geen foto's vrij te geven van een aan flarden geschoten Bin Laden. Toon ze desnoods alleen aan de leden van het Amerikaanse equivalent van de Commissie Stiekem, maar laat deze beker aan ons voorbijgaan. Moeten we bewijs hebben? Dacht je nu echt dat Obama zich kan permitteren te liegen over het feit dat een stel heel erge soldaten de baardman naar de eeuwigheid heeft geholpen? En dat dan morgen Al Jazeera met een kersverse video van de creep komt? Over het feit dat ze hem om zeep hebben geholpen heb ik geen mening. Dat heb ik soms: geen mening.

    Schildluis. Mijn wisteria, of blauwe regen zoals anderen zeggen, heeft last van schildluis. Nou ja, last? Hij staat er prachtig bij en ik heb niet het idee dat hij eronder lijdt. Het drukke verkeer van mieren was me al opgevallen, de luizen niet: ze zitten op de houten delen en hebben een prima schutkleur. Nu heb ik even op het net gezocht naar bestrijdingsmogelijkheden, maar het enige dat ik op het eerste gezicht vind is reclame voor Bayerprodukten. Heeft iemand een goede huis-, tuin- en keukentip voor me? Anders laat ik het zo.

    Wielerhoekje. Nog één nachtje slapen, dan begint de eerste van de drie grote rondes, de Giro d'Italia. Een loodzware Giro. Vacansoleil komt met slechts één Nederlander aan de start, Johnny Hoogerland, de Boerenleenbank met slechts één buitenlander, Greame Brown. Dat laatste is jammer, want ik had graag Theo Bos bezig willen zien. Maar helaas, hij is ziek.

    Reageer (6)

    04-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daar komt de palingboer

    Toch nog even terugkomen op de zaligverklaring van afgelopen zondag, ik kan het niet laten. Dan heb ik de beelden proberen te mijden, het verhaal heb ik wel meegekregen. Er was een nonnetje met de ziekte van parkinson. Lullig, ook voor een non. De reizende paus was net overleden en zij bad tot hem. Barbatruc: ze genas. Een wonder. De Vaticaanse geleerden schrijven het toe aan de Pool. Dat was echt een popie jopie en aangezien de huidige paus, de rat zinger, dat ten ene male ontbeert wordt de Pool op het voetstuk gehesen om het volk binnen de kerk te houden. Umsonnst.
        Een wonder? Ja, nou, goh, tjee, doktoren hebben het geconstateerd: ze had parkinson en nu niet meer. Alsof dat experts zijn, doktoren. Een voorbeeld uit eigen leven. Benadrukt: dit verzin ik niet. Dat je niet denkt: Bontebal wil een leuke draai aan zijn stukje geven, nee, dit is echt waar. Ik heb er al eerder over geschreven. Ooit, voor mijn tijd, toen zij nog een meisje was, was de huisarts van mijn moeder de grootvader van de dichter Erik Lindner. Nu is Erik niet alleen in naam dichter, hij is het ook echt en een goede. Maar zijn grootvader? Dokter? Hij bereidde het meisje dat mijn moeder werd voor op een schok: je kunt geen kinderen krijgen. Ma heeft er negen gebaard.
        Neem toch eens van me aan: dood is dood. Je leeft voort in de herinnering van sommigen, in de voetstappen die je op internet hebt achtergelaten, sommigen van ons zelfs in boekenkasten, maar je bent zelf weg, pleite, ins Blaue hinein verschwunden, je lichaam verteert of je as raakt verstrooid, maar je bent nergens meer, mediums lullen uit hun nek, niet met een overledene, vullen hun zakken met het geld van de maffen die erin geloven. Dan doet zo'n overledene een wonder. En gij geleuft dah. Laat naar je kijken.
        Wonderen? Wonderbaarlijke genezingen? Zo'n wonderdoener, dood dan wel levend, geneest altijd iets onderhuids. Waar dan doktoren en als sinterklaas verklede mannen een oordeel over vellen. Is er ooit een palingboer cq gekruisigde geweest die een eenbenige, barbatruc, tweebenig heeft gemaakt? Zo ja, ik zou er meteen achteraan lopen. Ook Saai Baba kon het niet.

    Zou die nog leven? Al een hele tijd niets meer van Ratelband gehoord. Jammer, want ik had zo'n leuke woordspeling: de Jeugd van Tegenwoordig? Een Ratelband.

    Overpeinzing. Terug naar god. In de verschillende religies circuleren teksten die van god zelf afkomstig zijn. De vraag: schrijft hij nieuwe teksten en zijn die op internet te vinden? Zijn er figuren die op internet beweren dat zij hem zijn en met nieuwe teksten komen? Heb je adressen voor me, ik ben zeer geïnteresseerd, want ik wil zelf een 'stort uw hele vermogen' religie beginnen.

    Reageer (1)

    03-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zo varen de scheepjes voorbij

    Balzac mag dan gehandicapt geboren zijn, wat vrij uniek is binnen onze familie, de meesten van ons zijn dat pas op latere leeftijd geraakt - polio, een verkeersongeluk - maar ze kan vanuit stand toch zeker veertig centimeter hoog springen. Vier voetjes van de vloer. Vanmorgen nog. Ze lag naast me toen ik wakker werd. Ik krabde haar op het koppetje en fluisterde: dag lieve schat. En zij: spin, spin. Toen, hard, in haar rechteroor: gefeliciteerd! Zeker veertig centimeter, volgend jaar zal ik de duimstok ernaast houden. Tijdens de koffie probeerde ik het ook bij Hanks, maar die trapte er niet in.
        Gefeliciteerd? Jawel, de twee jongsten zijn jarig vandaag: ze zijn twee geworden – om ze te zien: klik links bij de links, bovenaan en dan 04-2011. Maar wat moet je ermee? Een kat heeft geen benul van leeftijd, laat staan verjaardagen. Moet ik ze extra verwennen op een dag als vandaag? Ze worden iedere dag verwend, het valt pas op als het een dag niet gebeurt. Eigenlijk is het zo: ze merken pas dat er iets bijzonders aan de hand is als ik een dag rot tegen ze doe. Maar dat kan ik niet.
        Voor de gelegenheid had ik muisjes van De Ruijter bij de buurtsuper willen halen. Je kent ze wel: anijszaadjes met een witte of roze suikerlaag. Maar die eet je bij een geboorte, het liefst op een beschuitje. Daar is het dus twee jaar te laat voor. Ik heb een beter idee. Straks haal ik bij Beukers, de dierenhandelaar in de Koningsstraat, een stuk of vijf witte muizen. Die laat ik los in de huiskamer. Wat zullen ze een lol hebben. De katten, bedoel ik.
        Van de weeromstuit liep ik te zingen toen ik mijn tuintje inspecteerde. De buurvrouw dacht dat ik zong vanwege Osama. Zo is dat, meisje, zo is dat. Maar in mijn hoofd: Osama? Wie is dat nou weer? Ook weer iemand die door de paus vroegtijdig zalig wordt verklaard?

    Reageer (0)

    02-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oplichters zijn het, buurvrouw

    Hoeveel shaggies zal ik per dag roken? Veertig? Ik heb ze nooit geteld en ben dat ook niet van plan, maar laat ik het daarop houden. Omgerekend naar sigaretten zijn dat ruim twee pakjes per dag. De doorsneeprijs van een pakje sigaretten is Є 5,-, pakjes waar er overigens maar 19 in zitten. Gelukkig rook ik geen sigaretten, want dan zou ik onderhand een hypotheek op mijn huis moeten nemen. Iets waar geen bank intuint, want het is een huurhuis.
        Hoeveel shaggies ik per dag rook vind ik niet interessant om te weten, maar ook niet hoeveel dat me per dag, week, maand kost. Aan dat soort sommen heb ik een broertje dood. Zoals ook: hoeveel ben ik per week kwijt aan kattenvoer? Er zijn mensen die er een sport van maken een huishoudboekje bij te houden, maar ik heb andere dingen te doen. Een goed boek lezen, bijvoorbeeld. Momenteel? De Zondvloed (1988) van Jeroen Brouwers. Heb je hem gezien in het programma Boeken van Wim Brands?
        Waar ik het eigenlijk over wil hebben is het stiekeme gesjoemel met de prijs van een pakje shag. Die prijs verandert namelijk niet zo veel, maar er wordt onder water gerommeld: er zit steeds minder in een pakje. Zo'n drie, vier jaar geleden was dat nog 50 gram. Iets meer dan een jaar geleden was dat nog 45 gram en per 1 april van vorig jaar werd dat verlaagd naar 42,5 gram.
        Even tussendoor. Ik rook zware shag, maar na jaren zware Van Nelle te hebben gerookt, ben ik enkele jaren geleden overgestapt naar de goedkopere merken. Meestal koop ik het bij de buurtsuper en daar hebben ze Rancho. Voor een pakje Rancho betaal ik Є 4,25 en een pakje zware Van Nelle kost Є 5,50, dacht ik. Dat scheelt bijna drie gulden in echt geld!
        Gisteren, op de eerste mei van het jaar onzer here 2011, kocht ik een nieuw pakje bij de buurtsuper. Het voelde vreemd aan. Toen ik thuis de verpakking eens goed doorlas zag ik tot mijn verbazing: 40 gram! Nog steeds voor  Є 4,25, dat wel. Een snelle rekensom, uit mijn hoofd, dat werd je vroeger op school bijgebracht, leert me dat er een stiekeme prijsverhoging van ruim 6% is doorgevoerd. Stiekem, want ik heb er nergens iets over gelezen en ik lees echt alles, geloof me. Oplichters zijn het.

    Wielerhoekje. Cadel Evans heeft de Ronde van Romandië gewonnen. Het zal wel, ik heb niet zo veel met Cadel Evans. Pieter Weening eindigde op een mooie zesde plaats op 51 seconden van de winnaar. Het slot van de slotetappe van de Ronde van Turkije was grappig om te zien. Voor de leek: als het een close finish is, iets waarbij een finishfoto de definitieve uitslag moet bepalen, weet de renner die heeft gewonnen dat meestal zelf wel. Gisteren stak André Greipel de handen op. Maar hier werd de regel weer eens door de uitzondering bevestigd: winnaar was Kenny van Hummel, onze eigen Kamikaze Kenny, die Greipel met ruim twee centimeter versloeg. Het is overigens ook wel voorgekomen dat een renner zo overtuigd was van zijn overwinning dat hij reeds enkele meters voor de meet de benen stilhield en de handen in de lucht gooide, maar dan toch nog voorbij werd gestreefd. Wat moet je je dan lullig voelen.

    Beelden. Wat betreft mijn blog met foto's, zie bovenaan de links hier links, moet je nog even geduld hebben. De katten staan er nu op, nu ga ik eerst de lay-out wat aanpassen. Dan gaan de foto's komen: van de hof, de planten in de hof, de gracht om de hoek enzovoorts. Eén per dag is het streven. Daartoe kan ik zo nu en dan van iemand een toestelletje lenen: om een voorraadje te schieten. Overigens komen er geen portretten op die blog: niet van mij, niet van mijn buren. Alleen de katten zijn slachtoffer.

    Reageer (0)

    01-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En ze leefden nog lang...

    Het is volbracht. Het is gelukt om vrijdag en zaterdag alle journaals en actualiteitenrubrieken te mijden. Nu heeft dat niet echt veel moeite gekost: ik ben vermijdingsdeskundige. Zo weet ik al enkele jaren iedere voetbalwedstrijd op de televisie te ontlopen. Hooguit zie ik soms een seconde als ik langs die ongein zap, maar ik ben niet zo'n zapper. Anyway: ik heb helemaal niets gezien van het huwelijk van William en Kate Middlemate en ook het Zuid-Limburgse koekhappen is aan me voorbijgegaan. Vandaag mijd ik nogmaals nieuws en actualiteiten, want van een uitgebreide zaligverklaring op tv zakt ook mijn broek af.
        Dat ik tegen dit en andere koningshuizen ben, wil niet zeggen dat ik erop had gehoopt dat er bij een van de plechtigheden onlusten zouden uitbreken. Of erger nog: een nieuwe Karst T. Leven en laten leven: als het volk er lol in heeft konininnedag te vieren moet het volk dat lekker doen. Als je maar van mij afblijft. Om toch enigszins op de hoogte te blijven heb ik Teletekst bekeken. Op het eerste gezicht zijn er geen rampen gebeurd, hoewel er weer veel mensen zijn opgepakt. Zijn die inmiddels weer vrij, of moeten ze net zo lang als de waxinelichtjeshoudergooier? (Woordwaarde?)
        Toch heb ik, zoals sommigen wel weten, ooit koninginnedag gevierd, in Amsterdam nog wel. Dat was op 30 april 1980. Mocht dat voor jouw tijd zijn, moet je maar even naar dit JouwBuisje kijken (even doorbijten: eerst komt er 15 seconden reclame voor de Boerenleenbank.) Wat de meneer in de video verteld is ook zo ongeveer mijn verhaal. Verzamelen bij de Dokwerker, optrekken naar de Blauwbrug, de grote veldslag. Ondanks mijn handicap, gestoorde mobiliteit, ben ik zonder kleerscheuren aan het eind van de dag weer op huis aan gegaan.
        Nee, ik heb er geen spijt van dat ik aan de kroningsrellen heb meegedaan, ik voel eerder trots. Het was een gezamelijke actie die breed werd gesteund en die eigenlijk was ingegeven door de toemalige Minister van Binnenlandse Zaken van dat moment: Hans Wiegel, het vleesgeworden dédain, als je dat zo kan zeggen. We konden niet niet gaan rellen, hij vroeg er herhaaldelijk om.

    Francofielen. Iemand die bezig is met het vertalen van een stuk over de Tour de France, stuurde mij de volgende vraag: In de zin 'S'il souffle fort, il devrait entraîner des éventails et des bordures' struikelt ze over het woord bordures. Zijn 'des éventails et des bordures' niet gewoon: waaiers en stoepranden? Dat je daar op moet trainen voor het geval dat er wind staat?

    Reageer (1)

    30-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foto's


    Stilletjes en stiekemweg is er een nieuwe link hier links bij de links verschenen. Kijk maar, de bovenste. Zoals je weet wil ik geen plaatjes op mijn gewone blog. Waarom niet? Om mij moverende redenen. Aangezien ik toch regelmatig over mijn tuin en mijn katten schrijf, heb ik een nieuwe blog aangemaakt met foto's. Vooralsnog nog staan de zes katten erop. Aan de lay-out moet nog het een en ander veranderen, maar alles op zijn tijd. Het wordt gewoon een weblog. In plaats van iedere dag een tekstje, een foto, met wat regels.

    Reageer (1)

    29-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opgraving

    Vandaag en morgen mijd ik journaals en actualiteitenprogramma's. Vandaag vanwege Het Huwelijk van William en Kate Middlemate, morgen vanwege het Oranjegedoe. Geen seconde wil ik ervan zien. Ik heb niets met koningshuizen anders dan dat ze wat mij betreft naar het Land van Ooit mogen worden verbannen. Nederland een republiek, dat is het streven. Maar een president kost ook een hoop geld, ken je dat argument? Wat een kul argument. Het gaat niet om de centen, het gaat om het feit dat één familie in erfopvolging boven de rest van het volk wordt uitgetild. De beelden van Het Huwelijk dreigen bovendien onsmakelijk te worden. En wel hierom.
        Rudolf Spoor was te gast in Matthijs Draait Door; ik heb erover gelezen, ik heb het niet gezien. De registratie van trouwpartij van Willem en Máxima was de laatste grote tv-klus die hij heeft gedaan en bij de olijke krullenbol mocht hij zijn licht laten schijnen over het partijtje van vandaag. In de tv-recensie van de Krant lees ik zijn ideeën voor de uitzending: 'Eerst een totaalshotje vanaf het London Eye, dan langzaam afdalen naar de plechtigheden in Westminster Abbey. Daar: naar de moeder van Kate, daarna terug naar de moeder van William.' Slik.
        Voor de zekerheid las ik het stukje nogmaals, want zoals ik regelmatig over mijn eigen fouten heen lees... Het staat er echt: '...daarna terug naar de moeder van William.' Zouden die gekke Britten het echt hebben gedaan? Zouden ze echt voor de gelegenheid Diana hebben opgegraven en zal zij aanwezig zijn in Westminster Abbey? Dat mens is bijna veertien dood. Wat zal dat meuren in die kerk, of ben je na veertien jaar op de botten na al geheel in de wormen verdwenen? Mocht er overdadig wierrook worden gebrand, weet je in elk geval de reden.

    PS. In de Gids: 'De wisteria-sisters worden Kate en Pippa Middleton (haar moeder – A.B.) door de Engelse pers genoemd, omdat ze veel eigenschappen delen met de blauwe regen: decoratief, sterk geurend en begiftigd met een enorm vermogen tot klimmen.'

    Mijn wisteria staat er uitbundig bij. De passiflora is flink aan het uitgroeien. Het liefst zou ik er nog een bougainvillea bij hebben, maar voor zo ver ik weet bestaan er geen soorten die bestand zijn tegen ons klimaat.

    Reageer (2)

    28-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deze vuist op deze vuist

    Mijn stijl, of noem het instelling, is mensen in hun waarde te laten, hoe gering die waarde ook mag zijn. Een uitzondering vormen lieden die aan de weg timmeren, met name politici, zangers uit Volendam en misdaadverslaggevers. Je voelt hem al komen: er is nog een uitzondering.
        Gister was ik al vroeg in het centrum. Er moest iets aangeschaft worden voor  de pc, doet er niet toe wat. De winkel van mijn keuze was nog niet open. Geen probleem, dan wacht ik even. Verdoen we niet allen een hoop tijd met wachten? Sommigen gebruiken de wachttijd met balen: shit, of kak zoals anderen zeggen, wat duurt het allemaal weer lang. Zelf mijmer ik het liefst, verzin verhalen, schrijf in gedachten de log van morgen. En roken. Ik moet altijd roken; mijn queeste is een manier te vinden om onder de douche te roken.
        Enfin, ik rook, ik mijmer, ik kijk naar de mooie meiden die langsfietsen. Nee, ik fluit ze niet na. Dat is niet mijn stijl, of noem het instelling, en ik kan niet fluiten met een peuk tussen mijn lippen. Wie komt er op me af? Zo'n afgekeurde agent, een vroegtijdige schoolverlater in een pseudo-politieuniform. 'Doorlope,' zegt-ie tegen me. 'Pardon?' 'Doorlope. Versta je geen Nederlands?' 'Het is mijn eerste taal.'
        Misschien is mijn fout geweest dat ik geen zin had de figuur te vertellen waarom ik daar stond. Daar had hij naar mijn idee geen reet mee te maken. Dus ik negeerde hem verder, maar hij mij niet. Hij pakte me vast: 'Doorlope.' Dat moet je niet doen, aan me zitten. Nu zal ik beslist niet door de voorrondes van So you think you can kickbox komen, maar ook een vuist van mij op je neus kan lelijk aankomen. De tranen sprongen in zijn ogen. Er kwam een soortgenoot van hem bij, toen ook politie, mijn bril is kapot en ik moet later dit jaar voorkomen.

    Reageer (5)

    27-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brinkman & Brinkman

    Het is alweer een tijd geleden: 1985. Een onafhankelijke jury wees de P.C. Hooft-prijs dat jaar toe aan Hugo Brandt Cortius voor zijn totale essayistische oeuvre. Voorwaar een terechte keus voor deze literaire prijs. Maar namens het toenmalige kabinet Lubbers I weigerde de verantwoordelijke minister Elco Brinkman de prijs uit te reiken. Brandt Cortius zou volgens hem het kwetsen tot instrument hebben verheven. Het werd er rel en de prijs bleef twee jaar op zolder liggen. Toen werd de Staatsprijs gedegradeerd tot gewone prijs en ziet: Brandt Cortius was in 1987 de eerste die deze in ontvangst mocht nemen.
        Inmiddels zijn we 24 jaar verder. Het is maar een cijfer, want de beschaving schreedt niet echt voort. Namelijk. Sinds 2004 organiseert de provincie Noord-Holland de Arondéuslezing, waarin aandacht voor maatschappelijke ontwikkelingen centraal staat. Dit ter nagedachtenis aan de homoseksuele kunstenaar en verzetsheld Willem Arondéus, die in 1943 werd geëxecuteerd omdat hij deelnam aan een bomaanslag op het Amsterdamse Bevolkingsregister. Vorig jaar werd de lezing verzorgd door schrijfster/filosofe Marjolijn Februari, dit jaar was het de beurt aan cultuurhistoricus Thomas von der Dunk. Was de bedoeling.
        Een werkgroep van vijf Statenleden heeft zich tevoren over zijn tekst gebogen en kon zich er niet in vinden: coalitiegenoot PVV zou weleens voor het hoofd kunnen worden gestoten. Zo ziet Von der Dunk paralellen tussen (de opkomst van) de PVV nu en de NSB toen. Die zijn er onmiskenbaar. Toch?
        De Statenleden hebben overleg gevoerd met Hero Brinkman en deze heeft het advies gegeven: afblazen die lezing. En zo geschiede. Weer een Brinkman!! En weer blijkt dat het woord Vrijheid in de naam PVV een inhoudsloze kreet is. Overigens gaat die Willem Arondéuslezing vanavond in Haarlem gewoon door. Niet in het Provinciehuis van Noord-Holland, maar in de Haarlemmerhout, pal aan de overkant.

    PS Een groot verschil tussen de NSB-aanhang toen en de PVV-aanhang nu: die NSB-ers wisten nog niet tot wat voor gruwelijkheden hun gedachtengoed zou leiden.

    Wijsheden. Iets heel anders. In The Grass Harp van Truman Capote spreekt de gepensioneerde rechter Cool, die tijdens het verblijf in de boomhut kortstondig het vriendje mag zijn van Collin's tante Dolly, de wijze woorden: 'How could you care about one girl? Have you ever cared about one leaf?' (Or one cat - A.B.)

    Reageer (2)

    26-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een vlot op een zee van bladeren

    Hier heb ik het vandaan (zie: Als een kartouw, 20 april): 'Just entering the woods there was a dubble-trunked China tree, really two trees, but their branches were so embraced that you could step from one into the other; in fact, they were bridged by a tree-house: spacious, sturdy, a model of a tree-house, it was like a raft floating in the sea of leaves. The boys who built it, provided they were still alive, must by now be very old men; certainly the tree-house was fifteen or twenty years old when Dolly first found it and that was a quarter of a century before she showed it to me. To reach it was easy as climbing stairs; there were footholds of gnarled bark and tough vines to grip; even Catherine, who was heavy around the hips and complained of rheumatism, had no trouble. But Catherine felt no love for the tree-house; she did not know, as Dolly knew and made me know, that it was a ship, that to sit up there was to sail along the cloudy coastline of every dream. Mark my word, said Catherine, them boards are too old, them nails are slippery as worms, gonna crack in two, gonna fall and bust our heads don't I know it.' Het idee om een boomhut in mijn draaiwilg te maken. Dit fragment komt uit The Grass Harp (1951, deze uitgave), een korte roman van Truman Capote. Verteller is de zestien-jarige wees Collin Fenwick. 'That is the grass harp, always telling a story – it knows the stories of all the people on the hill, of all the people who ever lived, and when we are dead it will tell ours, too.' Ooit zei iemand me, dat ik een onverbeterlijke romanticus ben. Het had geen zin het te ontkennen.

    Wielerhoekje. Vandaag gaat de Ronde van Romandië van start, de zesdaagse koers door het Franstalige deel van Zwitserland. Twee Nederlandse ploegen: Vancansoleil met o.a. Lieuwe Westra en Rob Ruijch en de Boerenleenbank met o.a. Rick Flens, Tom Leezer en Pieter Weening en de Spanjolen Luis Leon Sanchez en Oscar Freire. Geopend wordt met een proloog over 3,5 km in Martigny. Ik heb nog geen tv-net gevonden dat een live verslag doet.

    Reageer (0)

    25-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ramptoerisme

    In een middenoostelijk land worden demonstranten tegen de dictatuur bij tientallen neergemaaid. Nog verder oost smeult een kerncentrale. Enkele thuiskwekerijen worden afgevoerd naar de vuilverbranding. Op een snelweg heeft een autobus zich in een vrachtwagen boomstammen geboord. De lijndienst op Lampedusa (102-103 B7, de Grote Bos) floreert als nooit tevoren. Een opa blijkt tevens de vader van de kleine. Van het fileleed zullen we nooit meer genezen. De populariteit van Wilders blijft onveranderd groeien en Jeroen Pauw flirt met de zoveelste vrouwelijke gast.
        Gaap. De verveling slaat toe, Morpheus strekt de armen naar me uit, maar de nacht is nog jong. Dus zet ik resoluut de tv uit, spring overeind en schiet mijn jas aan. De katten krijgen een aai. Even later fiets ik energiek naar de kroeg.
        Twee straten verderop staat een huis in lichterlaaie, de vlammen slaan uit het dak. Er vallen schoten, maar het is onduidelijk of de kogels van buiten naar binnen of van binnen naar buiten vliegen. Van alle kanten rukken sirenes op, een rondcirkelende helikopter verblindt me met zijn licht. Uit een raam op de bovenste verdieping duikelt iemand naar beneden, een drietal fietsen dat tegen de gevel staat geparkeerd breekt zijn val. De ramptoeristen stromen toe. Piet Paulusma komt zijn weerpraatje doen en Ferry Mingelen geeft, for the time being, terug aan de studio. 'Als er nieuwe ontwikkelingen zijn meld ik me weer.'
        En ik baal. Ik baal als een stier. Had ik verdomme net zo goed tv kunnen blijven kijken.

    Wist je? Dat de ringen rond Saturnus een totale breedte van 100.000 kilometer hebben? En de dikte? Drie meter.

    Wielerhoekje. Zelfs met zijn tweeën, in een directe strijd met Philippe Gilbert, kunnen de gebroeders Schleck de Waal niet verslaan.

    Reageer (0)

    24-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een ambetante kant

    Eens in de zo veel weken ben ik ambetant flamboyant, op het hysterische af. De bui voel ik niet van tevoren hangen, hij is er 's ochtends ineens. Door schade en schande wijs geworden weet ik dat ik me in deze gemoedstoestand gemakkelijk te grabbel gooi. Daarom blijf ik op zo'n dag bij voorkeur binnen. Het heeft geen zin achter de pc te gaan zitten, want wat er uit mijn vingers komt plakt niet. De katten brengen de dag liever buiten door, dat mag duidelijk zijn.
        Soms ga ik toch de deur uit en reis per trein of bus naar een plaats we ze me niet kennen. Zoals gisteren, want zeg nou zelf, buurvrouw: het weer was te mooi om opgesloten te zitten. Dus heb ik mijn flamboyante zelf naar Dorestad verplaatst. Misschien heb je me gezien, ik hoop het niet. Wat zal ik ervan vertellen? Ik heb me in ieder geval liederlijk gedragen op de Grote Markt. Met Hortense, Gaby, Marie-José, Maud, Ashantia en Gerdien. In die volgorde en niet tegelijkertijd. Laat ik er niet te veel over uitweiden, het schaamrood kleurt mijn kaken. Het is wel allemaal gebeurd met instemming van de dames. Hallo zeg! Waar zie je me voor aan? Flamboyant zonder trammelant, c'est moi.
        Vandaag ben ik weer een stuk rustiger, beschouwender. Gelukkig maar, want vanmiddag wordt Luik-Basternaken-Luik verreden, La Doyenne; ik kan niet geconcentreerd wielrennen kijken als er wervelwinden draaien in mijn hoofd.

    Vandaag. Vieren we ook het feest van Sint Quasimodo, patroonheilige van het klokkenluidersgilde.

    Reageer (0)

    23-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.I wanna hold your claw

    Ze hoeft niet eens het koppie scheef te houden: alleen al in haar ogen drijf je weg. Dan heb ik het over Hanks, de jongste van het stel. Ze komt dan wel uit hetzelfde nest als Balzac, maar ze oogt zo petite. Vanaf het moment dat ze kon lopen en nog steeds mag ik haar niet aanraken, terwijl ik zus Balzac af en toe niet van me af kan slaan. Nu sla ik geen katten, dus je kan op je vingers natellen wat voor toestanden dat geeft. 'Nee Balzac, laat me nou even, ik zit te lezen.' Als er niet geaaid wordt krijgt het boek kopjes, tel uit je winst.
        Ze wil wel. Ze weet misschien niet wat ze wil, maar ze wil het wel. Als ik lees of tv kijk zit ze aan mijn voeten. Dan kijkt ze naar me op, met die ogen. Aaivragende ogen. Steek ik een hand uit, duikt ze weg. Leg ik mijn hand weer in de schoot komt ze terug en kijkt weer. Om de band te bestendigen klets ik dan tegen haar. Hele verhalen hang ik op: alle logs die ik schrijf zijn tevoren met Hanks doorgesproken. Nou ja, doorgesproken? Enig inhoudelijk commentaar geeft ze niet. Zo lang ik praat is het goed.
        Maar er is hoop. Er is een nieuw programma op een der commerciëlen - ik weet niet zo gauw op welk net, je moet zelf maar even in de gids kijken – dat De Kattenfluisteraar heet. Iets paranormaals, daar ben ik gevoelig voor. Het is een vrouw die kan zien wat een kat denkt. Misschien was ik mijn handen met een voor Hanks onwelriekende zeep. Misschien moet ik mijn handen helemaal niet wassen. Binnenkort geeft ze readings, Virginie van Kempen, in een buurtcentrum in de wijk. Gewapend met een foto van Hanks zal ik er heen gaan.
        Dan zal ik meteen vragen of Kim nu gelukkig is. Of Sophie ooit de weg naar huis terug zal vinden.

    Reageer (0)

    22-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tien over rood

    Mijn goede vader placht te zeggen: rooien en valen zijn donderstralen. Wellicht dat daar mijn fascinatie voor roodharige vrouwen zijn oorsprong vindt. Want zoeken wij allen niet dat in de vrouw: de donderstraal? Ik sta daar in elk geval niet alleen in. Vandaag is Midas Dekkers jarig, hij is 65 geworden, en ter gelegenheid daarvan verschijnt er een boek van zijn hand: Rood. Een bekoring. Want hij heeft het ook, die fascinatie.
        Ongetwijfeld mag Dekkers vanavond over zijn boek komen praten in DWDD of Waus en Pitteman: in hun onderwerpkeus zijn ze vaak nog minder origineel dan ik. Daarom zie ik die programma's nauwelijks. Afgelopen dinsdag stond er een interview met de sympathieke schrijver in de Krant. Daarin sprak hij over de vooroordelen die over vrouwelijke roodharigen bestaan. Ze zijn hartstochtelijk, wulps en seksueel dominant. 'Als je nu dom bent, roei je tegen de stroom in, maar domme vrouwen zijn blond, dat is algemeen bekend, die zijn niet rood, niemand heeft het ooit over een dom roodje. Dus wat doen verstandige, roodharige vrouwen: die beginnen zich een beetje te gedragen volgens de vooroordelen die iedereen in de omgeving heeft.' Zoals ik graag uitdraag dat een lichamelijk gehandicapte ook niet goed bij zijn hoofd is. Het geeft mensen een kick in hun vooroordeel bevestigd te worden: zie je wel, ik zei het toch.
        De rooie die momenteel op slapeloze momenten in bed de revue passeert, in mijn revue meespeelt, is Kelly Reilly, die de laatste tijd iedere zaterdagavond op d'n Bels schittert als DC Anna Travis in de politieserie Above Suspicion. Morgenavond dus weer. In de serie vallen de mannen bij bosjes voor Anna Travis, daar zorgt zij wel voor, hier thuis vallen wij (ik) op Kelly zelf.

    Tuinhoekje. Het gaat waanzinnig hard in mijn tuin. Voorbeeld. De wisteria heb ik tot op het hout teruggesnoeid. De nieuwe loten groeien deze dagen zeker vijf centimeter per dag! De acanthus, die door de winter bovengronds was verdwenen, groeit misschien nog wel meer. Momenteel geef ik per dag minstens vijftig liter water. Nu heb ik het wel steeds over mijn tuin, gecreëerd door tegels te lichten, maar de oppervlakte is al met al slechts zo'n twintig vierkante meter. Met een grote soortenrijkdom, dat wel. Ik verlies me regelmatig in die tuin. Dat ik bij de klimhortensia sta en denk: wat ligt daar nou? En dat ik het zelf blijk te zijn – Wausje, ga eens kijken of ik onder de hortensia lig.

    Strijkstok. Grote bezuinigingen op het leger en dan steekt Hillen toch geld in een tweede JSF. Dit stinkt naar smeergeld. En dan de überanimalcop Dion Graus, hoe hij namens zijn partij de uitbreiding van het aantal koopzondagen tegenhoudt. Desgevraagd houdt hij vol: ik ga het niet uitleggen. Hoe is dat dan elders in het land, bij jullie? Hier, bij mij in de Schilderswijk, zijn de winkels zeven dagen per week open. De buurtsuper? Zes dagen per week van acht uur 's ochtends tot acht uur 's avonds, op zondag van twaalf tot zes.

    Reageer (0)

    21-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bouillon de pigeon à la moi

    Dat het brein van katten tienduizenden jaren achterloopt waar het de evolutie betreft, is me gistermorgen nogmaals pijnlijk duidelijk geworden: Skitty heeft weer een duif gevangen. Vanaf het moment dat zij van moeder Wausjes tiet ging heb ik bakjes voer voor haar neergezet, maar desondanks volgt zij trouw haar primitieve instinct. Hardleers is zij ook. Ze weet dat ik me bij haar prehistorische gewoontes heb neergelegd, maar je brengt de buit niet binnen! Een van haar voorgangsters bracht nog weleens een muis mee en daarmee was goed te leven. Steeds prees ik het beestje – dat moet een heftige strijd zijn geweest, meid – om vervolgens de muis bij de staart te pakken en in de kliko te gooien. Of het groene archief zoals anderen zeggen.
        Een duif is een ander paar mouwen. Het is regelmatig voorgekomen dat ik 's morgens een door veren overspoelde keuken binnenkwam. Maar nu sleepte ze overdag het beest ons hol in, terwijl ik koffie aan het zetten was en, o ironie, de bakjes van de beesten volschepte. Nog vóór de vogel één veer had gelaten trok ik hem uit Skitty's bek. Het deksel van het groene archief was al open toen ik me bedacht. Boven de bak heb ik de duif onthoofd en daarna minutieus geplukt. Met een scherp mesje heb ik van strot tot kont de buik opengesneden en alle ingewanden verwijderd. De duif heeft afgelopen nacht in de koelkast liggen besterven.
        Momenteel staat hij op het fornuis te pruttelen: ik maak een pan soep. Nu heb ik nooit duivensoep gemaakt, maar het lijkt me voor de hand liggen de receptuur van kippensoep te volgen. Later op de dag zal ik weten of het is gelukt, of je van een stadsduif, een vliegende rat, een smakelijke soep kunt maken. Zo ja, dan zal het mijn verhouding met Skitty drastisch veranderen.

    Wielerhoekje. De Waal heeft het hem weer geflikt: na de Brabantse Pijl, de Amstel Gold Race won Philippe Gilbert gisteren met overmacht de Waalse Pijl. In één week tijd! Is dat niet saai, zul je me vragen, steeds dezelfde winnaar. Welnee joh. Het is een genot de man aan het werk te zien. Er waren slechts twee koplopers toen de laatste kilometer in ging: Cédric Pineau (of was het Jérome?) en Marco Marcato. Met een kleine tien seconden voorsprong. Dan ter illustratie hoe er is geknald op de Muur: Pineau heeft in die laatste kilometer 52 seconden verloren, Marcato zelfs 1:24! Het belooft zondag een mooie Luik-Basternaken-Luik te worden. De broertjes Schleck menen dan Gilbert wel te kunnen verslaan. Ik moet het nog zien.

    Ook de vrouwen hebben de Waalse Pijl gereden. Daarbij is ons aller Marijn de Vries (hier links bij de links) in de laatste tien kilometer lelijk ten val gekomen. 'Pols gebroken, zes hechtingen in mijn elleboog en vijf hechtingen in mijn kuit. Ik zat nog wel in de kopgroep. Kak.'

    Reageer (10)

    20-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als een kartouw, ofwel: roze olifantjes

    Met het schitterende weer van de afgelopen dagen begint het te kriebelen. Nog even geduld, nog enkele maandjes slapen en dan zijn ze er weer, de zoele zomeravonden. Avonden waarop ik de tuinstoel uitklap en onder de draaiwilg ga zitten lezen. Romantische lectuur, wat dacht je dan. Soms maak ik eerst een fietstocht door bos en duin en haal op de terugweg een ijsje bij Florentia, dè ijssalon hier in de stad der steden. Later, in de zoele zomernacht, klim ik in de boom.
        Als de duisternis valt begint het wachten. De lichten in de omringende huis- en slaapkamers doven een voor een. De laatste hofbewoners komen al dan niet lallend terug uit de stad. De buurtwacht doet zijn ronde; ik groet en gebaar 'alles oké'. Vaak blijven in één huisje de lichten branden. Dat is bij buurman M. Geen probleem, want ik weet: het bier staat hem weer tot de lippen, hij beleeft boe noch bah.
        De rust is neergedaald en ik verdwijn voor een moment in mijn huisje. Broek, schoenen en sokken en beenprothese uit, en aan: andere broek met een broekspijp opgerold. Een trui, ook zoele nachten kunnen fris zijn. Shag en aansteker in een kontzak. Met een hink-stap-sprong zonder stap of sprong hup ik naar de stam. Ik sla mijn armen er omheen en als een inboorling in een kokospalm wandel ik naar boven. Mankend, dat wel. Daar, hoog in de kruin, overweeg ik iedere keer weer een boomhut te maken, hèt gat in mijn jeugd.
        Eenmaal, slechts één maal, dreigde het mis te gaan, dreigden mijn nachtelijke escapades onthuld te worden. Terwijl ik samen met mijn kat die Kat heet zat te mijmeren in een vork klonk er een schrille stem beneden ons: M.! Ik heb hem alleen maar dreigend aangekeken, onthutst waggelde hij door. De volgende dag heeft hij zich in een ontwenningsklinkiek gemeld.

    Wielerhoekje. Vandaag wordt de Waalse Pijl, La Flèche Walonne, verreden. Door de Ardennen, van Charleroi naar Huy, over 201 km. Met een altijd weer spetterende finale op de Muur van Hoei, le Mur de Huy, die als maximaal stijgingspercentage 19% heeft. Dat redt je niet op je gewone fiets, buurvrouw. En ik al helemaal niet. Weet je nog, vorig jaar? Het eindschot van Cadel Evans? In de regenboogtrui won hij nipt voor Igor Anton en Alberto Contador. Ook Gesink zat bij de laatst overgeblevenen: hij werd uiteindelijk 15de op 11 sec van Evans. Misschien wint Philippe Gilbert gewoon weer vandaag. Het is hem gegund. Nog 73 dagen te gaan tot de Tour de France.

    Reageer (0)

    19-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van oude mensen en de dingen die zich voortslepen

    Volgend jaar maandag word ik 60. Op de tweede pinksterdag, maar dat zal weinigen nog iets zeggen. Op mijn vorige hoogtijdag, mijn vijftigste verjaardag, liep ik met een blauw oog. 'Keukenkastje,' verklaarde ik desgevraagd. 'Chuchichäschtli,' toen een Zwitser het vroeg. De waarheid omtrent mijn blauwe oog was in werkelijkheid nog prozaïscher, ik zal het je besparen.
        Maar to the point: dan ben ik nu dus achter in de 58. Een man van middelbare leeftijd. Op welke leeftijd de middelbare leeftijd begint, weet ik niet, maar wel dat ik er middenin zit. Who the fuck is 58?!? Dat getal voel ik me in elk geval niet. Lichamelijk wel, maar geestelijk niet. Vergis je niet: het is niet zo dat ik me nog jong van hart voel, even hups en flups als het onvolwassen gespuis. Alsjeblieft zeg. De jeugd is meer iets voor de jeugd en laten we dat zo houden.
        Punt is dat ik het gevoel heb, de zekerheid heb, dat ik nooit geestelijk volwassen ben geworden. Volwassen wordt een man in verantwoordelijkheid: een vrouw, kinderen, een vaste baan, een hypotheek. Niets van dit alles heb ik me ooit laten welgevallen. Hooguit zo nu en dan een vriendin, maar ik zou je de reden van dat blauwe oog op mijn vijftigste verjaardag besparen.
        Stel je voor dat ik, ouwe gek, een mooie meid van pak 'm beet, pak d'r beet, tussen de twintig en dertig aan de haak zou willen slaan. Dat ik de buit mee naar huis neem. Wil je iets drinken? Zal ik een muziekje opzetten? Wat je nu hoort? John Coltrane. Zegt je niks? Zal ik dan Miles Davis opzetten? Ascenseur pour l'échafaud? Wat? Nee, hij zingt geen Frans op deze cd.
        Als het uiteindelijk tot de daad moet komen, ben ik al veel te moe. Jong of oud, het beste is je diervriendelijk op te stellen en niet te vissen, niets aan de haak te slaan. Als het echt een noodzaak zou hebben, zouden we, al evoluerend in de tijd, als aan elkaar vergroeide stelletjes geboren worden. Dat je dat zinloze zoeken niet hoeft te doen, iets waaraan velen een heel leven verknoeien.

    Terzijde. 'Naast beresterk, bloedmooi en ongelooflijk aardig ben ik ook nog eens extreem intelligent. Welbeschouwd heb ik eigenlijk maar één kleine tekortkoming: ik weet het verschil tussen links en rechts niet. No shit. Als iemand mij vraagt mijn rechterarm uit te steken, moet ik daar altijd over nadenken. Moet ik mijn linkerknie buigen: zelfde verhaal.' Dit is geen tekst van mij: ik heb geen moeite met links en rechts, maar van wielrenster Marijn de Vries. Kortom: vergeet niet zo nu en dan hier links op de links te klikken.

    Reageer (3)

    Inhoud blog
  • Recensie 'Tot hier en niet verder' Volkskrant 10 november 2012
  • Beelden van memorial en laatste bundel
  • Memorial Adriaan Bontebal - 23 september 2012 De Regentes
  • Laatste bundel en Memorial
  • 'Tot hier en niet verder' ~ 'een leven in woorden'
  • Herplaatsing poëzietegel in Den Haag
  • Herinnering aan Adriaan - door Boskater
  • Bergman & Bontebal - Henny Kok
  • De koning van het kleine verhaal - Alexander Franken
  • Second best - Theo van Rijn
  • Laatste bundel Adriaan
  • Bontebal - Jimmy Tigges
  • Aad's lach - Jan Dobbe
  • Adriaan Bontebal 28 mei 1952 - 11 februari 2012
  • Weer een vrijdags kliekje

    Laatste commentaren
  • Reactie op bericht Rikje Maria Ruiter (Theo)
        op 'Tot hier en niet verder' ~ 'een leven in woorden'
  • Tot hier en niet verder (Rikje Maria Ruiter)
        op 'Tot hier en niet verder' ~ 'een leven in woorden'
  • Reactie op Theo (Theo)
        op Laatste bundel Adriaan
  • Bontebal (theo kemmeren)
        op Laatste bundel Adriaan
  • Aads lach (Jan Dobbe)
        op Weer een vrijdags kliekje
  • Lijkt me leuker als (Ab)
        op Adriaan Bontebal 28 mei 1952 - 11 februari 2012
  • Link (Theo)
        op Adriaan Bontebal 28 mei 1952 - 11 februari 2012
  • Lezen (Ab van der Burg)
        op Adriaan Bontebal 28 mei 1952 - 11 februari 2012
  • Afscheid (ev)
        op Weer een vrijdags kliekje
  • Boskater (Boskater)
        op Weer een vrijdags kliekje

  • Archief per week
  • 05/11-11/11 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 24/12-30/12 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 26/12-01/01 2012
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!