425 Mob Cie van Heutsz 't Harde.

Foto

Foto






Inhoud blog
  • Excertiepeleton
  • Tamboerkorps van Van Heutsz.
  • Algemene informatie stichting.
  • Foto's van het 2e peleton 1988
  • Enkele fotos van 74-6
  • Vitor Concalves zoekt zijn maten van 74-6.
  • Lichting 63-2 't Harde.
  • Wie kent Wie.
  • Wie kent Wie IIII
  • Wie kent Wie III
  • Hans van Eijk zoekt oude dienstmaten '63-'64. Wie kent wie I
  • Wie kent Wie II.
  • Titel: 425 C.v.Heutsz 't Harde ouwe stomp van 63-5
  • Opsporing verzocht van De Lichting 66-6 van de 425 C.v.H.
  • De Ouwe Stomp 66-6 425 Mob. Comp. van heutsz.
  • Wat foto's van de OUWE STOMP met de drie zessen.
  • De 1 tonner oftewel de DAF YA-126.
  • WILLY'S mb M38A-1 NEKAF JEEP
  • De NEKAF M38A-1.
  • De FN - FAL.
  • Het verhaal achter de FN-MAG.
  • Lancering van een Honest John.
  • De Honest John.
  • Nogmaals een Honest John.
  • The Honest John
  • De19e Afd. Veldartillerie uit 't Harde.
  • Het 23 kl(us) Det 't Harde
  • Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands
  • De 23e U.S. Army Field Artillery Detachment.
  • "t Harde. de Site - Mit. Post.
  • 't Harde. De voormalige site.
  • 't Harde. De voormalige site.
  • 't Harde. De voormalige site.
  • 't Harde. De voormalige site.
  • De voormalige Site.
  • MMC {SAS Doornspijk} 't Harde.
  • Het grondplan van de voormalige SAS Doornspijk te 't Harde.
  • De aanval die gelukkig nooit kwam.
  • De Klewang en Van Heutsz.
  • WIE O WIE KENT DEZE SERGEANT-MAJOOR ?
  • De van Heutszer!
  • De Kemphaan
  • Dienstwapen van VAn Heutsz
  • Schildje 425 C.v.Heutsz
  • 425 Compagnie van Heutsz.
  • Doelstelling.
  • WAARSCHUWING!!
  • 60 Jaar Reünie van Van heutsz.
  • Van Heutsz Mars.
  • KOVOM
  • AANVULLINGEN

    Zoeken in blog


    Laatste commentaren
  • 20180102caihuali (20180102caihuali)
        op Vitor Concalves zoekt zijn maten van 74-6.
  • 20180102caihuali (20180102caihuali)
        op Lichting 63-2 't Harde.
  • 20180102caihuali (20180102caihuali)
        op De FN - FAL.
  • Macrobid Pills Price Ronmabs (RonHattaupe)
        op De van Heutszer!
  • Nuovo Levitra Orosolubile Ronmabs (RonHattaupe)
        op De van Heutszer!
  • Levitra Medicinale Ronmabs (RonHattaupe)
        op De van Heutszer!
  • Amoxil With Aspirin Buy Ronmabs (RonHattaupe)
        op De van Heutszer!
  • Cialis Drogue (Jeffsnubmisa)
        op De van Heutszer!
  • Generic Levitra From Uk (RonHattaupe)
        op De van Heutszer!
  • mr. (Wim Roelink)
        op Vitor Concalves zoekt zijn maten van 74-6.
  • Lichting (H.de Boer)
        op De van Heutszer!
  • lichting 96-5 (H.de Boer)
        op De van Heutszer!
  • FN - FAL. (T.D. van Pommeren)
        op De FN - FAL.
  • mr (jo peeters)
        op Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands
  • hr. (Ed Breuer)
        op De Kemphaan
  • hr. (Ed Breuer)
        op De Kemphaan
  • reactie op P. ter Meer lichting 68-1 (Harry Slof)
        op De van Heutszer!
  • soldaat 1 (dirk)
        op De van Heutszer!
  • SMA Rienstra (Jos Weesie)
        op WIE O WIE KENT DEZE SERGEANT-MAJOOR ?
  • bedankt (Jan Vis)
        op 60 Jaar Reünie van Van heutsz.
  • Titel: 448 IBC (Gerben)
        op Doelstelling.
  • foto sma Rienstra (Jos Weesie)
        op De van Heutszer!
  • fout in text (jake)
        op Doelstelling.
  • sergant (THEO DE NEEF)
        op Wie kent Wie II.
  • Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands (Joseph)
        op Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands

  • Blog als favoriet !

    Zoeken met Google



    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    astralis
    www.bloggen.be/astrali

    Mijn favorieten !!!!!!!!
  • Historische verzameling Regiment van Heutsz.
  • Van Heutsz Ouwe Stomp Site.
  • Stichting Benteng.
  • Infanterie Beveiligingscompagnieën Regiment van Heutsz .
  • I (NE) Corps - Warhead Custodial Detachments & Supported Formations
  • 429 IBC mbl van Heutsz te Hooghalen.
  • 434 IBC van Heutsz te Havelte.
  • 435 IBC van Heutsz Stockerbusch - Buren.
  • 433 Infanterie Beveilings Compagnie Van Heutsz.
  • Zoek U een onderdeel van Van Heutsz? Zoek en vindt!

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Categorieën

    Foto

    Opgezet door een ouwe stomp van 66-6
    Dit is een site voor een ieder die bij de 425 C.v.Heutsz heeft gediend in 't Harde. Al die gene kunnen hier zijn verhaal kwijt.
    15-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De FN - FAL.

    FN - FAL.

    In de jaren 70 waren 425, 434 en 435 IBC modern uitgeruste eenheden. Ze waren binnen het 1e Legerkorps ook als eerste met de in die tijd beste wapens uitgerust de FN - FAL en de FN - MAG. Dus daarom even een ‘kleine’ beschrijving van de Fal zoals overgenomen van Wikipedia.nl. Ondergetekende heeft er nooit echt meegeschoten, dus ik kan er niet uit ervaring over spreken.

    De FAL (Fusil Automatique Légère, licht semiautomatisch geweer) is een van de populairste leger geweren in de wereld. Het is ontworpen door FN Herstal (Fabrique Nationale d’Armes de Guerre) in Herstal, België. Het wapen was een commercieel succes en was na de M16 en de AK-47 een van de bekendste en meest verkocht wapens ter wereld. Het is in ca 70 landen in gebruik geweest.

    Voordelen

    • Zeer nauwkeurig in het treffen van doelen op grote afstand.
    • Groot magazijn. Het magazijn had plaats voor 20 patronen van het kaliber 7.62 mm.
    • De terugslag was regelbaar via de z.g. gasbuisstop. Vlak bij de voorste kordonbeugel, vlak bij de korrel zit een afstelknop om de gasdruk te regelen. In de gasbuis (boven de loop gemonteerd) zit een z.g. gasbuisstang die na werking de afsluiter naar achteren stoot. Dankzij deze techniek wordt het gas - dat na een schot wordt afgegeven - afgetapt, waardoor de afsluiter niet met een te grote kracht naar achter schiet. De standen van de gasbuis varieerden van stand 1 tot 9. Dankzij de gasbuis kreeg de militair niet meer de enorme terugslag van het geweer.
    • Er was een granaatstand voor de gasbuis, waardoor het mogelijk was om middels een speciaal afvuurpatroon een FAL geweergranaat af te schieten. Het geweer moest daarvoor in een stand van 45 graden met de kolf in de grond worden gezet. Daarna kon de granaat worden afgevuurd.
    • De FAL had relatief weinig onderhoud nodig om te werken.

    Nadelen

    • Het gewicht (exclusief munitie) was groot, waardoor menige militair de uitklapbare handgreep gebruikte om die achter zijn koppel te haken.
    • De later ontwikkelde FALO, een licht FAL machinegeweer, heeft een dikkere loop en is ontworpen voor aanhoudend volautomatisch vuren.
      Het geweer FAL had niet de reputatie van een oorlogswapen, zoals de UZI.  Er zijn gevallen bekend van FAL-geweren die door een ongeluk krom waren (omdat men erop ging zitten), of door een valpartij beschadigd raakten. Het was geen wapen waarmee men een metalen kast kon openbreken

    Voorsteunen

    De FAL geweren zijn geleverd met en zonder uitklapbare voorsteunen. In Nederland zijn bij de KL de voorsteunen na 1980 van de FAL verwijderd. Voor de KM en sommige KLu eenheden die de FAL als persoonlijk wapen hadden, waren er wel voorsteunen bevestigd. Ook de Britse variant van de FAL de Royal Ordnance was met en zonder voorsteunen. De schiethoudingen verschilden daarom per legeronderdeel.

    Een goede schiethouding is:

    • voorsteunen van de FAL moeten uitgeklapt worden,
    • linkerhand moet de kolf vastnemen vlak bij de oogdop (waardoor men het wapen met grote kracht in de grond kan drukken)
    • rechterhand moet dan het wapen goed in de schouder drukken.




      Bijgeleverde onderhoudsartikelen

      Bij elke FAL kreeg de Nederlandse soldaat ook een metalen onderhoudsdoosje mee met:

      • buisje wapenolie,
      • exercitiepatroon (de huls is dan leeg en er zit ook geen slaghoedje aan),
      • terugstootversterker voor het schieten van losse munitie,
      • schoonmaakkwastje en een wiskoord.

      Dit wiskoord bestond uit twee metalen cilindrische onderdelen die losgedraaid konden worden en die verbonden waren met een koord. Aan de ene kant kon een poetsdoekje worden geregen. Hierdoor kon men de loop van het geweer schoonmaken. Helaas kon het gebeuren dat de koord brak als men de loop wilde schoonmaken. Met een pompstok kon de wiskoord dan weer worden verwijderd.

      Onderhoud

      Een wapen heeft onderhoud nodig om goed te kunnen werken. Naast wapenolie moet een wapen van de soms enorme hoeveelheden kruitslijm worden verwijderd. De spangreep moet vrij van zand en gruis zijn en de gasbuisstang en gasbuis moeten worden gereinigd en licht in geolied. Het wapen zelf moet met wapenolie worden geolied zodat roest geen kans kreeg. In de jaren 70 werd veel aan wapenonderhoud in de Nederlandse kazernes gedaan. Gemiddeld was een soldaat anderhalf uur aan wapenonderhoud kwijt. Vaak werd na het onderhoud een inspectie gehouden door de Pelotons Sergeant. Werd de zaak afgekeurd, dan kon je opnieuw beginnen met onderhoud, net zolang totdat het goed (of dat de PS te vreden was gesteld) was. Wapens gingen na het schoonmaken bij de meeste onderdelen terug in de wapenkamer want het was verboden een FAL in de PSU-kast van de soldaat te bewaren.
      Overigens was het niet toegestaan het wapen totaal uit elkaar te halen. Alleen de wapenhersteller was bevoegd dit te doen. Bovendien was het monteren van voorsteunen geen sinecure: er was veel kracht voor nodig en zonder gereedschap ging het niet. Meestal viel ook de trekkerinrichting van bepaalde vuurwapens buiten de autorisatie van gewone soldaten om deze uit elkaar te halen.

      De FAL veiligheidsmaatregelen

      Om schietongelukken te vermijden, werd in de Nederlandse onderdelen zeer veel aandacht besteed aan de veiligheidsvoorschriften voor vuurwapens. Bij elke belangrijke gelegenheid werden deze veiligheidsmaatregelen uitgevoerd, zoals op schietbanen en in de kazernes bij het wachtlopen.

      Die veiligheidsmaatregelen voor de FAL:

      • Houd het wapen in elke handeling 45 graden met de loop omhoog. De kolf geklemd tussen rechter bovenarm en borstkas en houd de vinger altijd van de trekker af.
      • Zet de vuurregelaar op SAFE.
      • Verwijder het patroonmagazijn en controleer of er nog munitie in zit .
      • Trek nu de spangreep naar achteren en houd deze nu naar achteren vast.
      • Controleer het hulzengat en de kamer, kijk of er nog een patroon aanwezig is.
      • Laat de spangreep onder geleiding naar voren gaan.
      • Zet de vuurregelaar van SAFE op F, richt het wapen 45 graden omhoog en haal de trekker over. Het wapen ontspant.
      • Zet nu de vuurregelaar weer op SAFE en plaats eventueel het lege patroonmagazijn.

      De FAL gereedmaken voor vuren

      • Controleer vuurregelaar op SAFE.
      • Plaats patroonmagazijn met patronen.
      • Haal spangreep naar achteren en laat dan de knop van de spangreep los. De spangreep schiet zonder geleiding naar voren en duwt een patroon in de kamer.
      • Zet vuurregelaar van SAFE op F.
      • Gebruiksgereed.

      Wanneer het patroonmagazijn geen patronen meer bevat na het schieten, blijft de afsluiter naar achter vast zitten. Verwijder dan het lege patroonmagazijn en plaats een nieuwe met munitie. Vlak bij het patroonmagazijn zit een pal, die naar beneden gedrukt, de afsluiter ontgrendeld en weer een nieuwe patroon in de kamer brengt. Er kan daarna weer gewoon gevuurd worden. Als het wapen eenmaal gespannen is met een gevulde patroonmagazijn dan kan men schot-voor-schot vuren, dus zonder dat men weer na het eerste schot opnieuw moet spannen (semi-automatisch). Wanneer men zeer snel de trekker achter elkaar overhaalt, dan ontstaat een snelle op één volgende vuurstoot van een paar patronen maar gaat het richteffect verloren.

      Richten

      Oogdop en vizier waren zo afgesteld, dat de volgende regels golden voor het richten:

      Stilstaande doelen

      • op 100 meter: midden onderkant doel.
      • op 200 meter: midden doel.
      • op 300 meter; midden bovenkant doel.

      Voor bewegende doelen waren er andere richtpunten wegens het "inlopen" van het doel.

      Eigenschappen

      • Kaliber: 7,62 mm NATO (7.62 x 51 mm).
      • Lengte: 1100 mm (990 / 736 mm voor het "Para" model).
      • Gewicht: 3,9 kg zonder magazijn, 4,3 kg met vol magazijn (3,75 kg/3,9 kg voor het "Para" model) .
      • Capaciteit van het magazijn: 20 patronen (30 patronen voor de SAW versies).
      • Vuursnelheid: 650-700 patronen per minuut.
      • Effectief bereik: 600 meter.

      Extra onderdelen

      • Bajonet moest over de mondings vlamdemper worden geschoven. Bij sommige legeronderdelen werden deze uit veiligheids overwegingen niet meegegeven.
      • Mondingsstop moest op de mondings vlamdemper worden geschroefd. Deze was nodig voor gebruik van losse munitie (losse munitie is alleen een patroon zonder kogelpunt en werd gebruikt tijdens oefeningen).
      • Draagriem werd vastgemaakt aan de eerste en onderste cordonbeugel.

    15-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke


    14-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het verhaal achter de FN-MAG.


    Ondergetekende moest in zijn dientstijd sjouwen met de Mitrailleuse d'Appiu General oftewel de MAG. Dat hield in dat ik zo'n 10 kg extra mee moest dragen, buiten het gewicht van de volle bepakking om. Eén voordeel had het wel. Als je de MAG voor je borst droeg bij een mars, stond je wel meer in evenwicht en liep het wel wat gemakelijker. Een andere leuke ding was wel dat je bij de diverse schietoefeningen probeerde om maar één patroon af te vuren. En als je dat gelukte regende het complimenten, wat weer wat opleverde bij de staf . Dus alles had zijn voordelen.
    Naast het dragen van de MAG, was iedere Mag-schutter bewapend met een Pistool voor persoonlijke bescherming. Het type pistool was een FN HP-DA 9mm, met een magazijn van 14 patronen. De Mag-helper was bewapend met FN-FAL.

    De MAG had een patroonband die in munitieboxen van 100 patronen werd vervoerd. De bovendeksel van de mitrailleur moet eerst worden geopend (via een draaiknop aan de linkerzijkant van de deksel), waardoor de afsluite zichtbaar wordt. Hier bovenop moet dan de patroonband worden neergelegd en de bovendeksel worden gesloten. Na het wapen gespannen te hebben de vuuregelaard van SAFE op VUREN te zetten, kon er worden geschoten. Nadat de trekker wordt overgehaald neemt de afsluiter één patroon uit de band en vervolgens wordt deze patroon in de kamer van de loop gebracht en vervolgens afgevuurd. Diezelfde afsluiter neemt dan de huls uit de kamer en verwijderd ook de bandschakels die de patroonband op die plaats bijeenhoudt. De bandschakels worden via de onderkant van deze mitrailleur eruitgeworpen. De hulsen verlaten de mitrailleur via de rechter zijkant. Via de bovendeksel zit een mechanisme om de patroonband verder aan te voeren. Het hele proces gebeurd dan weer opnieuw. De mitrailleur heeft een gasbuis onderaan de loop en kan worden ingesteld. Het wapen is bijzonder eenvoudig in gebruik en heeft een respectabele staat van dienst opgebouwd.

     Betrouwbaarheid en nauwkeurigheid

    De FN MAG heeft bewezen een extreem betrouwbaar wapen te zijn in alle omstandigheden en condities. Het Amerikaanse leger heeft de MAG een zware test laten ondergaan, door er 26.000 patronen mee te verschieten, zonder dat er maar één hapering plaatsvond en zonder dat de loop werd verwisseld (dat zijn dus 260 munitieboxen van elk 100 patronen). Een MAG heeft standaard 1 loop plus een reserveloop als de eerste niet zou functioneren. Vooral bij het schieten worden de lopen erg heet en moeten daarom regelmatig gewisseld worden. Deze wisseling gaat erg eenvoudig en kan in 3 seconden uitgevoerd worden, door de pal onder het draaghandvat in te drukken en de loop eruit te draaien. Opnieuw plaatsen van een loop veroorzaakt geen afstelproblemen van de mitrailleur. Dit verwisselen kan gewoon uitgevoerd worden, zonder dat de patroonband eruit hoeft en zonder andere handelingen aan het wapen. De mitrailleur heeft uitklapbare voorsteunen die het mogelijk maakten om vuur af te geven over een lange afstand. Een goede MAG-schutter kan een doel van 15 bij 15 cm treffen op een afstand van 800 meter. Belangrijk was dan wel dat de "wrik-methode" werd toegepast. Deze methode behelst dat de rechtshandige schutter met zijn linker hand de kolf bij de oogdop vasthoudt en het wapen zo hard mogelijk in de grond perst, waardoor de voorsteunen als een rots blijven staan. Hierdoor zijn trillingen tijdens het schieten geminimaliseerd. Het visier kan ook voor zeer lang vuur uitgeklapt worden, maar deze methode wordt niet vaak toegepast. De MAG kan ook op een speciale affuit geplaatst worden die - uitgeklapt - door 1 soldaat kan worden meegenomen. Door deze affuit kan er nog nauwkeuriger vuur over grote afstand worden afgegeven.

     Gebruik

    Het wapen is vooral in Nederland gebruikt bij de infanterie eenheden. In de jaren 60 werd de MAG ook gebruikt als boordwapen op de pantserwagen YP-408, maar werd later vervangen door een punt-50 machinegeweer met een kaliber van 12,7 millimeter. Het wapen kon gebruikt worden door de individuele infanterist op het slagveld ter ondersteuning van de infanterist die met de FN. FAL. was uitgerust.
    Tegenwoordig wordt de Amerikaanse MAG-versie op gepantserde voertuigen als boordwapen ingezet. Ook in de luchtmacht wordt het wapen ingezet als boordwapen, zoals bij de Sea Hawk. De FN MAG is nog steeds in gebruik bij het Nederlandse Korps Mariniers. Per geweergroep van een infanterie-eenheid is er één MAG-team, bestaande uit de schutter en de helper. De laatste heeft als persoonlijk wapen een C7A1 Diemaco.

    Onderhoud

    Hoewel de mitrailleur complex gebouwd is, is hij toch eenvoudig in een paar handelingen uit elkaar te halen en schoon te maken. De kolf  wordt verwijderd via een knop aan de onderkant, vlak bij de scheiding van kolf en doosgroep. Na de spangreep naar achteren te trekken, kan de grote afsluiter uit de doosgroep worden getrokken. De loop is via de handgreep te verwijderen. Het schoonmaken van de gasbuisafstelring was wel wat meer werk. Schoonmaken werd dan ook vaak gedaan via het gebruik van kerosine die alle kruitslijm kon oplossen.

    Bijgeleverde onderdelen

    De MAG bezat een speciale draagriem zodat de riem over de schouder gedragen kon worden. De mitrailleur kon hiermee vanuit de heup worden bediend. Verder was er ook een onderhoudstas bijgeleverd waarin de reserveloop en een pompstok was bijgeleverd. Verder was er nog onder-houdsmateriaal bijgeleverd, zoals een mondingstop voor de losse floders.

    Nadelen MAG

    Hoewel de MAG veel voordelen heeft, zijn er toch wel nadelen. Dit is o.a. het gewicht van deze mitrailleur. Wie ook nog een patroonband van 200 patronen bij zich had, moest een behoorlijk gewicht meeslepen. Bij de infanterie was het daarom noodzakelijk twee soldaten bij 1 mitrailleur te betrekken (schutter en helper). Beiden hadden als persoonlijk wapen een pistool, alhoewel sommige eenheden de MAG-helper een FN-Fal  geweer meegaven.

    Specificaties

    • Kaliber: 7.62x51 mm NATO 
      Werking vuurwapen: via gasdruk
    • Massa (in kg): 10.5 kg
    • Lengte: 125 cm
    • Lengte loop: 54.60 cm
    • Vuursnelheid: ongeveer 850 patronen per minuut
    • Magazijn: Patroonband

    INFORMATION:
    Designation: FN MAG
    Type:
    General Purpose Machine Gun
    Manufacturer:
    Fabrique Nationale Herstal SA
    Country of Origin:
    Belgium
    Operation:
    Gas operated, automatic fire only
    Caliber:
    7.62mm x 51 NATO
    Service Year: NA

     

    DIMENSIONS:
    Overall Length:
    1,260 mm
    Weight (Empty):
    11 kg
    Weight (Loaded):

    PERFORMANCE:
    Rate of Fire: 600 - 1000 rounds per minute
    Rounds:
    Various - Metal-link Belt Fed
    Range:
    3,937 feet


    14-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke


    13-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lancering van een Honest John.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    13-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Honest John.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    13-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nogmaals een Honest John.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    13-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The Honest John
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    13-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke


    12-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De19e Afd. Veldartillerie uit 't Harde.

    De K.L. rustte vier afdelingen Veldartillerie - 19, 49, 109 en 119 - uit met nucleaire wapens. De 19 en 49 afdeling Veldartillerie, in 1960 aan de beide parate divisies toegevoegd, lagen in 't Harde; de 109 afdeling en 119 afdeling Veldartillerie, die tot de de legerkorpstroepen behoorden, in Havelte. Deze afdelingen veldartillerie beschikten over houwitzers voor het afvuren van nucleaire granaten en over laceerinrichtingen voor Honest-Johnraketten, die in 1959 in de bewapening waren opgenomen.

    De 19e Afdeling veldartillerie werd opgericht op 1 maart 1960 en was gelegerd in 't Harde. De 19e Afvda was één van de afdeling van de 102 FA Groep, die een zgn. nucleaire taak hadden. De afdeling was hiertoe uitgerust met twee lanceerinrichtingen voor de Honest John, een niet geleide raket met een kaliber van 762 mm en een bereik van +/- 37 km, die voorzien kon worden van een nucleaire lading van 5 tot 40 kt. De Honest John had een startmassa van 2040 kg en een Startsnelheid van 382 kN. Zijn doorsnede was 0.76 m en een lengte van 7.56 m.
    De twee lanceerinrichtingen vormden tezamen een lanceerbatterij. Welke tijdens de diverse oefeningen en tijdens oorlogsituatie moesten worden bewaakt door (je raad het al) de jongens van de 425 C.v.H. Zie tevens "De van Heutszer".

    In oktober 1976 nam de afdeling afscheid van de Honest John. De lanceerbatterij werd vervangen door een vuurmondbatterij, welke gevuld werd met materiaal en personeel dat afkomstig was van de 49 Afdva. De Honest John werd vervangen door het Lance raketsysteem, waarvoor zes lanceerinrichtingen werden ondergebracht bij de nieuw opgerichte 129 afdeling Veldartillerie, die de toen opgeheven 109 en 119 afdeling Veldartillerie verving.

    The Honest John was a simple, free-flight rocket capable of delivering a nuclear warhead. This highly mobile system was designed to fire like conventional artillery in battlefield areas. The Basic (M31) Honest John system was first deployed in 1954. It was replaced by the Improved (M50) Honest John  in 1961 which reduced the system's weight, shortened its length, and increased its range. In July 1982, all Honest John rocket motors, launchers, and related ground equipment items were type classified obsolete.

    Er waren twee series,de M31 en de M50 serie. Lengte:327"=830m (M31) en 298.53"=757m (M50).
    Diameter van de kop: beide 30" = 76cm. Spanwijdte van de vinnen: 264cm (M31) en 142cm (M50).
    Munitie: nucleair,chemische en brisantraketten en voor oefendoeleinden, raketten met een markeerleiding (flash-smoke). Max dracht: 25km (M31) en 38km (M50).
    Bediening: beide 1 commandant,4 korporaals, 10 kanonniers en 3 korporaals chauffeur. In gebruik van 1960 tot 1978 het jaar van afschaffing.

    Voor meer informatie over de Honest John, zie op:
    Http://www.redstone.army.mil/history/systems/HONEST_JOHN.html

    12-03-2007, 00:00 geschreven door Pieke


    17-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het 23 kl(us) Det 't Harde
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Hoi ik ben van 76-5 en heb 7,5 jaar bij 23kl(us)det gediend de samenwerking met de amerikanen was dat wij het transport tijdens oefeningen deden. Daarnaast was 1 chauffeur van ons postchauffeur de wisselde de wacht op de site en dat de amerikanen die wacht liepen te eten kregen.
    En de relatie met 425 v heutz die zorgde voor de bewaking tijdens oef en bij het verplaatsen van de wapens. Dan 19afdva die hadden stukken voor het afschieten van de granaten met DE kop.
    De amerikanen zaten in het zgn pension aan de overkant van de tonnet kazerne.

    p.s
    Het 23kl(us)det verzorgde ook het vervoer van de kinderen van de amerikanen naar Soesterberg en teven reden onze chauffeurs naar Sogel -Bbremerhaven en Soesterberg .
    Een paar namen: de Kap v Peer; dan de Adj Jansen en Pothoven; de sgt1 Hak deed de garage.
    vrgr Willem Lensink.

    17-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    16-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Embleem 23e USAFAD 't Harde -Netherlands
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dit embleem ontving ik van H. Bergers. Hiervoor mijn dank.

    16-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De 23e U.S. Army Field Artillery Detachment.

    Samen met de 425 Cie.v.Heutsz, bewaakte de 23e detachement Amerikaanse Veld Artillerie de Site in ’t Harde. De jongens van Van Heutsz zaten in de buitenste ring en de Amerikanen in de binneste ring. Zij hadden tevens toezicht op het afvuren van de Honest Johns, samen met de 19e Afdva en later de 119e Afdva.

    De 23e werd opgericht te Fort Still in Oklahoma USA tussen februari en december 1958 als de ‘23nd U.S. Army Missile Detachment. Het detachement werd geactiveerd in januari 1960 en arriveerde in Duitsland in juni 1960 waar het werd ingedeeld bij de 570e Amerikaanse artillerie groep. Maar in juni 1966 werd het ingedeeld bij de 552e Amerikaans artillerie groep en werd overgeplaatst naar ’t Harde. Het was één van de twee Amerikaanse brigades die gelegerd waren in Nederland, de andere zat in Steenwijk/Havelteberg . Het 23e USAFAD werd opgeheven in juni 1992.

    The 23nd was organized at Fort Still, Oklahoma between February and December 1958 as the 23nd U.S. Army Missile Datachment. Acitivated in January 1960, the 23rd USAFAD arrived in Germany in Juni 1960. Although initially assigned to the 570th U.S. Army Artillery Group, the 23nd Datachment was transferred to 552nd U.S. Army Artillery Group on June 1966.
    The 23nd, located in ‘t Harde (Holland) on the SAS Doornspijk, was one of only two brigade detachments located in the Netherlands. T
    he 425 Van Heutsz Company (Mobile), was the Dutch security unit at 't Harde. The 23nd USAFAD was inactivated in June 1992.

    Voor meer infomatie kijk op. For more information look on;

    Http://www.usarmygermany.com/units/Ordnance/USAREUR_59thOrdBde.htm   And look on page two, or pus on 552nd USAAG

    The 128th Signal Company's tributary located in ‘t Harde, NL at Graff Reinoldweg 8, supported the 23rd Field Artillery Detachment Special Ammunition Storage Custodial Unit of W33 warheads for Tonnet’s Kazerne battalion of M110 8in. self-propelled Howitzers.

    The site had two buildings and a microwave dish tower; one building housed the communication equipment, office and restroom, and a M16/1A behind glass; the second building housed 2 huge 30KW back up generators, underground were 2 diesel fuel tanks with a total capacity of 1,600gals. There were 2 vehicles onsite; a Chevy pickup for transportation, an International hard shell 4 door 4X4 truck with trailer hitch, and 2 generators on a canvas covered trailer used for field exercises. Also, the site had nicely manicured lawns, rose beds, brick driveways outside and inside the perimeter.
    The microwave communication troposcatter system was frequency diverse, polarized selective vertical and horizontal ITT AN/FRC-66 consisting of 2 transmitters, 2 receivers, 2 1KA power amplifiers each using a 2Ghz Klystron tube, and a GE TCS-600 (600 channel) multiplexer. Broadcast and reception was via waveguide up a 152ft. tower and out 2 15ft. parabolic dishes. The Tributary Logic Console and teletype were located offsite at the FA Det admin 500ft. away. The Line of Site terminal was 180mi. southwest of Bremerhaven, GER.
    The high frequency communication transceiver console consisted of 3 Collins KWM2A AN/FRC-93 LSB/USB/CW 100W radios and 1 land line crank phone to the administration building. The station call sign was Cemetery 30 under the Cemetery 4 Network Control Site.
    The field exercise vehicle’s bed was equipped with an AN/MRC-117 and an AN/FRC-93 transceiver console mounted in the rear seating area.

    Additional information:
    The headquarters of the 128th at the time I was stationed there was in Schinnen,  Netherlands.  We had the relay site in Bruggen and the relay site in Hoek van Holland which were the parts of the backbone to Martlesham Heath.  We also had nuclear custodian communications responsibility in Teveren, Germany; Steenwijk, NL; Het Harde, NL; a communications center in Rotterdam; and another relay in Chievres, BE as well as communications support for an AUTOVON
    at the military attaché in Brussels, NATO HQ.

    Email from Joseph Ruiz, 128th Sig Co, 1976-'78
     

    16-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    15-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen."t Harde. de Site - Mit. Post.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Harde. De voormalige site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Harde. De voormalige site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Harde. De voormalige site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t Harde. De voormalige site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De voormalige Site.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    15-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    14-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MMC {SAS Doornspijk} 't Harde.

    Het SAS Doornspijk lag in de omgeving van 't Harde op niet toegankelijk schietterrein. Op het MMC/SAS was nucluaire munitie van de US Army opgeslagen. Aanvankelijk voor kernkoppen voor de 762 mm Honest John raket met een bereik van 30 km.
    Het terrein en de gebouwen binnen de binnenste afrastering (Amerikaans grondgebied) werd bewaakt door de Amerikanen. De Nederlands militairen beperkte zich tot het terrein rondom het opjekt en het terreinstrook binnen beide afrasteringen.

    14-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het grondplan van de voormalige SAS Doornspijk te 't Harde.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    14-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    08-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De aanval die gelukkig nooit kwam.


    "DE RUSSEN KOMEN!!!",
    zo luidde de kreet jarenlang. In een Pools archief is tot voor kort zéér geheime landkaart gevonden. Daarop staat de Poolse bijdrage aan de grote aanval van het Warschaupact op West-Europa, die nabij was maar er nóóit kwam.
    Het noorden zou volgens deze kaart bezet worden door de Poolse troepen in drie dagen, maar er zouden geen kernbommen worden gebruikt. Dat valt te zien op een enorme landkaart, die onlangs in een Pools archief is aangetroffen. Het archief is opengegaan, omdat de nieuwe regering van Polen definitief wil afrekenen met het communistesche verleden. De landkaart - tot voor kort   "Top Secret"  stamt uit 1970 en is voorzien van een handtekening van Wojciech Jaruzelski, toen defensiemister en later de leider van het land.
    Met grote rode Pijlen staat de Poolse bijdrage ingetekend aan de grote Communistische aanval op West-Europa. De Polen moesten via Noord-Duitsland in zes (?) dagen tijd de flanken Denemarken en Nederland veroveren.
    Kernbommen, waarmee de Sovjet-Unie de aanval zou beginnen, zouden volgens de kaart moeten vallen op Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Apeldoorn (Hoofdkwartier éérste Nederlandsche legerkorps) en Zwolle (IJssellinie, maar die was al grotendeels afgebroken). Drie dagen later moesten de Polen Noord-Duitsland doorgetrokken zijn, waar ook kernbommen zouden vallen. De Poolse troepen werden dus opgeofferd. De straling zou hen na een week al doodziek hebben gemaakt. Blijkbaar maakten dit de Russen echter niets uit, belangrijker was dat binnen die week héél Nederland veroverd was.
    De vijfde Pools pantserdivisie zou op dag drie bij Winschoten en Ter Apel (Grn) ons land binnenvallen. De divisie zou vlot doorstoten tot aan de omgeving van Joure (Frl), zo staat het tenminste op de kaart. Waarom de opmars daar bij Joure stopt is niet geheel duidelijk.

    "Dit is toch speculeren", aldus J. Hoffenaar {millitairhistoricus bij Defensie in Den Haag en bijzondere hoogleraar militaire geschiedenis in Utrecht}. "Misschien moest die pijl worden doorgetrokken naar de Afsluitdijk, die de toegang vormde tot de marinebasis in Den helder en het noorden van de Randstad". Hij benadrukt dat er meer aanvalskaarten bestaan. "Dit is Poolse versie. De echte kaart ligt natuurlijk in Moskou en die krijgen we natuurlijk niet te zien". Daarnaast is het tempo van de opmars enorm. "Nog sneller dan die van de Duitse Blitzkrieg in de Tweede Wereldoorlog. Dat is niet reëel."

    Toch is het interesant om even verder te filosoferen. Want diezelfde Poolse divisie die op dag drie naar Heereveen en Joure trekt, ligt op dag vijf ineens in een groet cirkel rond Steenwijk. Direct naast de Polen ligt de eerste gemechaniseerde divisie van Nederland, één van onze twee parate divisie destijds, die zich op dag vijf in de Poolse ogen een flink stuk teruggetrokken heeft uit Noord-Duitsland.
    Maar waarom Steenwijk en omgeving? Hoffenaar: "Het Warschaupact wist natuurlijk dat er een nucleaire eenheid van Nederland, dus van de NAVO, bij Steenwijkerwold lag. Die eenheid kon sinds 1960 gebruik maken van de Honest John raketten. En bij Havelte, ook in de cirkel, lagen Amerikaanse kernbommen opgeslagen. Mogelijk moesten de Polen die in beslag nemen of zo mogelijk vernietiegen." 

    Ja Ja, maar wij waren er ook nog. Zeker even vergeten jongens! Rare jongens die Polen. De zelfde Polen die volgens Hoffenaar bij Steenwijk zouden sterven aan de gevolgen van de nucleaire neerslag, samen met de Nederlandse troepen.

    De Warschaupact zou in Nederland kleine tactische kernbommen gebruiken volgens de bovengenoemde kaart. maar de NAVO zelf rekende trouwens wel op (zéér) zware kernbommen. In de zogeheten "Militaire Onderstelling uit 1969", uit de zelfde tijd dus als waaruit de Poolse kaart stamt, zou er een grote kernbom bijvb. vallen op Leeuwarden en Eelde van 100 tot 200 KT ; op Den Helder één van 500 tot 1000 KT ; en op Zwolle een van 20 tot 50 KT.  Ook op andere plaatsen in Nederland werden bommen gegooid. Op Rotterdam zou volgens de NAVO een kernbom worden gegooid van 1000 tot 3000 KT. In vergelijking, de bom op Hirosjima in augustus 1945 was 23 KT en die op Nagasaki 22 KT.
    Volgens Hoffenaar dacht de NAVO dat de Russen zulke heftige kernbommen zouden gebruiken, omdat de bommen niet nauwkeurig waren. "Dan zouden ze wel een extra grote bom nemen", zo redeneerden de Navo, "dat compenseert".
    De NAVO-reactie zou in beide gevallen massaal zijn geweest, aldus Hoffenaar. "Omdat het Warschaupact qua manschappen ernorm in het voordeel was, zou de NAVO al snel 'nucleair gaan'. Een gewone grondoorlog was moeilijk te winnen. De NAVO zou kernraketten hebben afgschoten vanuit onder meer Engeland, Amerika en onderzeeboten," Aldus Hoffenaar. 
    Dat klinkt zeer dramatisch. "Dat was het ook. Het was echt een gevaarlijke tijd. Een misverstand kon snel tot een kernoorlog leiden. En een kernoorlog tot de vernietiging van de wereld. Het wás dus ook zéér dramatisch".

    LC.

    08-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    05-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Klewang en Van Heutsz.


    Velen vragen zich af waarom en hoe loopt het regiment van Heutsz met de klewang.

    Het regiment bestaat in 2010, 60 jaar en heeft nooit in Ned. Indië gediend. Toch loopt het regiment met de klewang. Het regiment van Heutsz heeft alle tradities in de begin 50er jaren van het KNIL Koninklijk Nederlands Indisch Leger onder haar hoede gekregen. Bij het KNIL droegen na 1900 nagenoeg alle onderdelen de Klewang, nadat deze als proef eerst bij de Marechaussee van Atjéh onder (kapitein) J.B. van Heutsz waren uit-getest.

    Zo komt het dan ook dat deze eenheid de klewang draagt. Niet alleen Van Heutsz draagt de klewang. Er wass nog een selecte groep welke de klewang draagt. In 1898 maakte deze sabel haar debuut bij de Marechaussee van Atjéh. Onder bevel van de Stafchef, de toenmalige kapitein J.B. van Heutsz welke in 1890 het Korps Marechaussee van Atjéh oprichtte (officieren waren Hollanders en de manschappen werden uit de inheemse bevolking samengesteld) werden deze uitgerust met een cavaleriekarabijn, een kapmes, inheemse klewang of een kris naar keuze. Met de Remingtonkarabijn in de linker, de “gliwang, thikin of peudeung”  (klewang) in de rechter hand en de rentjong in de gordel, moet dit een wonderbare aanblik hebben gegeven.

    Aangezien het ondoordringbare woud een probleem vormde voor deze troepen, kreeg hier de klewang de bovenhand boven de karabijn. Het werd een wapen, waarmee zowel takken en wortels konden worden gekapt als waar mee men de strijd aan kon. (waar takken van een arm dikte met één houw werden doorkliefd).

    De klewang werd het wapen, wat men slapend als wakend altijd ter zijde had. Dat deze soldaten een goede vaardigheid met dit wapen opbouwde, blijft dan ook niet zonder betoog. Op dat moment doet de militaire klewang haar vaste intrede in het Nederlands-Indische leger.
    Met het woord klewang, zoals dit nu in de huidige vorm kenbaar is, werd de klewang geïntroduceerd. Het wapen, ‘de Haantjes (het wapen van de Marechaussee) Klewang’, werd gemaakt in de smederijen van Tjikeroeh, Priangan op West Java. In 1895 werd hier een standaardisatie op gemaakt en werd de Klewang vervaardigd bij de Artillerie inrichtingen te Solingen in Duitsland, later Hambrug. In de 2e wereld oorlog periode werd de productie van de klewang van Duitsland naar Amerika overgebracht, hier ontstond het merk Milsco. Waarbij gesteld kan worden, dat in begin 50er jaren de laatste klewangs zijn afgeleverd.

    Naast van Heutsz draagt ook de Marechaussee bij ceremonieel, de klewang. Van Heutsz met het bruine en de Marechaussee met het zwarte leren omhulsel. In de jaren 50 tot 90 hebben de van Heutsz onderdelen de klewang gedragen op o.a. de kazerne wacht en de Sgt. van de week, ook dit niet consequent, het was afhankelijk van de betreffende commandant.

    De vaandelwacht en het tamboerkorps doegen/dragen de klewang bij optredens. Dit behorend bij de ceremoniële uitrusting van het onderdeel. (zie foto's)

    Zo kan gesteld dat de naam van Heutsz en de Klewang, in één naam genoemd kan worden.

    copyright:
    C.P.





    Vaandelwacht Van Heutsz.





    Het Baretembleem 'De Kemphaan'van de Maréchaussee van Atjeh.

    05-11-2006, 00:00 geschreven door Pieke


    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!