Begrijp ik het verkeerd als ik opmerk dat de media ons nog steeds het idee voorschotelen dat alles vanzelf gegaan is? Eerst was er niets, toen was er ineens een grote chaos die zichzelf organiseerde, een dode massa die ging leven, een hersenloze materie die oplossingen verzon voor problemen en bewust werd vanuit een niet-bewuste toestand? Als er een lichtstraal zou zijn, maar niemand om hem te zien, zou hij dan nog steeds rood zijn? Soms moeten we gewoon de meest recente evolutionistische kronkels op een rijtje zetten om te zien hoe sommige mensen, die anderszins toch wel erg slim zijn, zichzelf voor aap zetten. Of zoals de apen zeggen: "beter rood dan dood".
Ze hadden het over een doe-het-zelf ministerie en zelforganiserende soorten. Hebben mieren een zelfbewustzijn? Klagen ze wanneer er over hen gelopen wordt, zoals mensen doen? Het zijn miniatuurrobots die precies weten wat ze moeten doen en al die informatie zit in dat hele kleine koppie. En ze zeggen dat de mieren dit al 100 miljoen jaar doen. Maar verklaren waar mieren vandaan komen, of hoe ze zijn geëvolueerd, kunnen ze niet. (Zelf zeggen ze natuurlijk liever: nog niet. Dat klinkt bijna als: nog even en we hebben de oplossing gevonden... hm hm.) Let ook op hoe ze hun materialistische theorie graag brengen in personifiërende termen: zus-en-zo evolueerde een oplossing. Het vermogen om kleuren te zien of zo. Kunnen organismen die zich niet bewust zijn van iets, dat bewustzijn zomaar ontwikkelen? Waar is dat dan vandaan gekomen? Laat een evolutionist je niet voor de gek houden door zaken te verwarren met zulke personificaties. Hun verklaringen zijn geen gebaande wegen, maar kronkelweggetjes met grote gaten. De gaten zijn te groot om op te vullen door er zelf in te gaan zitten, zelfs al zouden ze er met z'n allen in gaan zitten. (Het zou toch niet veel helpen, want ze hebben geen idee waar hun weg naartoe gaat, behalve de uiteindelijke hittedood van het heelal.)